و چون باصطلاح كلمهء « من » جنسيه بوده و تعبير از جنس مىكند چنان مينمايد : كه پروردگار از جنس زمين ما هفت عدد پديد آورده است . از پيش هم گذشت كه كلمهء « ارض » در هر جاى قرآن بميان آمده شامل جنس زمين و تمامى افراد هفتگانه و . . . آنست ، مگر آنكه شاهدى بر اختصاص به زمين ما وجود داشته باشد . بنابراين جملهء « خلق الأرض فى يومين » نيز دور نيست كه شامل بر هفت زمين باشد ، و نه تنها بر زمين ما ، چنان كه گذشت . و از جملهء شواهد صحت اين سخن حديث نبوى صلى اللّه عليه و آله است كه : « فخلق من زبده الأرضين السّبع » « 1 » خدا از كف ته‌نشين انفجار نخستين جهان هفت زمين بيافريد . و همچنين خبر كافى « 2 » از حضرت صادق عليه السّلام كه : « و فى اليوم الأحد و الاثنين خلق الأرضين . . . » . « و در اين دو زمان از هفتهء جهانى خلقت خدا هفت زمين را بيافريد » . و از جمله شواهديكه تجويز مىكند كلمهء « ارض » شامل بر هفت زمين باشد ، جمله‌اى است از حضرت حسين بن على عليه السّلام در دعاى عرفه كه : « تسبّح لك السماوات السبع و الأرضون و من فيهنّ . . » . در صورتى كه در قرآن بجاى : الأرضون « ارض » ذكر شده « 3 » و اين خود دليل است بر اينكه امام عليه السّلام كلمهء ارض را بمعنى جنس زمين و شامل بر هر هفت زمين دانسته‌اند . از آنچه گفتيم چنان مينمايد كه : دو دوران آفرينش زمين « خلق الأرض فى يومين » شامل آفرينش مادهء اصلى زمين و تقسيم آن بهفت بخش مىباشد كه برحسب يكى از فرضيه‌هاى گذشته دربارهء دو دوران آفرينش زمين ، براى

--> ( 1 ) - نهج البلاغه خوئى ( ج 1 ص 393 ) . ( 2 ) - البرهان ( ج 2 ص 177 ) . ( 3 ) - تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ .