و همچنانكه مناكب حيوان سوارى پشت گردهء اوست كه جايگاه نشستن مىباشد ، به همين قياس مناكب زمين نيز جاهائيست كه قابل سكونت و سير كردن باشد چه خشكى و چه دريائى . از لغت ذلول برحسب آنچه گفتيم چنان مستفاد مىشود كه : زمين ما چه در دوران چموشى و چه دورانيكه راهوار شده ، در هر دو حال متحرك بوده و مىباشد . فراش : و قال تعالى : الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ [ بقره - 22 ] . راغب در مفردات القرآن گويد : « مفروش را فرش و فراش گويند . و معنى : « و جعل لكم الأرض فراشا » اينست كه خدا آن را رام نمود ، و نه آنكه غير قابل زندگى و چموش . و حيوان فرش حيوان سوارى را گويند چنان كه قرآن نيز فرمايد : وَ مِنَ الْأَنْعامِ حَمُولَةً وَ فَرْشاً برخى از چهارپايان باربر و سوارى ميباشند . . » و ابن بابويه بسندى از حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام از پدران بزرگوارش از حضرت على بن الحسين عليهما السّلام در تفسير آيهء فوق چنان نقل كرده كه فرمود : « 1 » « خدا زمين را با طبع شما سازگار و با بدنهايتان موافق فرمود : نه آنچنان آن را داغ كرد كه بسوزيد ( چنان كه در دوران اول ) و نه آنگونه سرد كرد كه منجمد شويد ، نه باندازه‌اى خوشبو كرد كه سردرد گيريد ، و نه آنچنان بدبو كه

--> ( 1 ) - البرهان ( ج 1 ص 67 ) .