در زمان ما كه عصر موشك كيهان‌پيما و تسخير فضا است ، بشر با تمام قوا ميكوشد بهر وسيله ممكن دستى بسوى كرات ديگر بگشايد و با پر و بال علم بسوى كيهان بپرواز آيد تا از قفس زمين و زندگى محدود آن بياسايد و زندگى و معلومات خود را از اينراه گسترش دهد چنان كه براى نخستين بار گروهى از اهل كتاب بكره ماه راه يافتند و در اين پيروزى بزرگ كه تاريخ بشريت را بمرحله نوينى آورد ، گوى سبقت را از ماديين ربودند . ولى نگارنده مدّعى است كه اين تفكّر بطرزى كاملتر و با هدفى عاليتر در قرآن بروشنى نمودار است ، تا آنجا كه يكى از مأموريتهاى پيامبر بزرگ اسلام ، نظر و تفكّر در آسمان و موجودات كرات آسمانى است ، چنان كه فرمايد : قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ [ يونس 101 ] . بگو بنگريد و تفكّر كنيد چه چيزهائى در آسمانها و زمين است ، ولى نشانهاى قدرت الهى و فرستادگان او ، براى آنان كه درصدد پذيرش حق نميباشند ، بهره‌اى ندارد . آيه فوق صريحا به پيغمبر بزرگوار اسلام مأموريّت ميدهد كه مردم را بتفكّر و كاوش در زمين و آسمان و موجودات آنها وادارد تا از اين رهگذر به قدرت بينهايت و ربوبيّت پروردگار آگاه شوند . ببين تفاوت ره از كجاست تا بكجا ؟ بشر با كوشش هرچه تمامتر همى خواهد كه جسم و جان خود را بجرم و جسم كيهان و آسمان برساند ، و هدفى جز تسخير فضاى جسمانى ندارد . ولى أمر الهى از اين رهگذر بشريت را اضافه بر تسلّط جسمانى و احاطه مادى ، بكمال و سعادت عقلانى ، شناسائى آفريدگار جهان نيز نائل مىنمايد . نظر در آسمانها و زمين كه در آيه فوق خاطرنشان شده است ، تنها نگريستن با چشم آن هم از دور نيست بلكه تمامى مراتب دقّت و ديدن كرات آسمانى را نيز شامل است ، كه كامل‌ترين راهش پروازهاى كيهانى و نگريستن و تفكّر