نمودن بر كيهانيان از نزديك است ، تا با آشنائى وسيع‌ترى با جهان و جهانيان شناخت بيشترى يابيم . ولى باز تكرار ميكنيم : نظرى كه تنها شعاعش جرم و جسم آسمان و زمين نباشد كه نتيجه‌اش اعراض از خدا و افزايش كفر و الحاد است « 1 » چنان كه فرمايد : وَ كَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ [ يوسف 106 ] و چه بسا بر نشانهاى بزرگ قدرت و علم الهى در آسمانها و زمين گذر مىكنند ولى از آنها روى گردانند . و چنان كه گزارش خواهيم داد : گذر كردن بر آسمانها داراى مراتبى است كه كاملترين آنها مسافرت بكرات آسمانى و نگريستن آنها از نزديكست ، و اين آيه بطور عمومى از كلّيه تفكرات و مسافرتهائى كه درباره آسمان صورت گرفته و يا خواهد گرفت اخبار و پيشگوئى كرده ، و درعين‌حال بشريت را بخطرات ماديگرى و اعراض و انحراف از آفريدگار جهان آگاه ساخته است . در زمان ما نخستين دسته از مسافرين كيهانى كه تاكنون هم بكره‌اى همچون ماه و مريخ رسيده‌اند سوقات مسافرتشان افزايش انكار خدا و كفر و الحاد با الحانى فريبنده بود ، مانند : خدا را نديديم ، فرشته‌اى وجود نداشت و . . . ! ! گرچه در اين ميان آخرين گروه كه گام بر روى كره ماه نهادند - اين موفقيت را در سايه آئين آسمانى دانسته و بگروه نخست پوزخندها زدند - . امّا شايسته بود چنان كه مسلمين در امتيازات معنوى بر همگان پيشى دارند ، نخستين گروه فضانورد نيز كه پاى در كرات آسمان مىنهند آنان باشند . و چنان كه قرآن فرمايد : « نيك بنگريد چه در آسمانها و زمين است . . . »

--> ( 1 ) - از فرمايشات امير مؤمنان على عليه السلام دربارهء دنيا است كه : هركه نظر بر ظاهر فريبندهء جهان دوزد و از آن گذر نكند ، نتيجهء اين گونه نظرى كورى است - كه از دريافت حقائق پشت پردهء طبيعت محروم گردد - و اگر كسى از رهگذر نمودهاى گوناگون آفرينش آنقدرت پنهانيرا بنگرد كه جهانرا اين گونه زيبا پديد آورده ، و سرانجام نيز نابود خواهد كرد ، اين دوربينى ديدهء او را بينا و روشن ميسازد .