7 - شركت در مجالس گناه مسأله‌ى 939 - اصولًا شركت در مجالس گناه گرچه خود آلوده‌ى به‌گناه نشوى بازهم حرام است مگر در صورتى كه در اين نشست نهى از منكر كنى و حالت موعظه و راهنمايى داشته باشى چنان‌كه در آيه‌ى ( 68 ) انعام به‌وجه عام فرمايد « و إذا رَأيْتَ الَّذينَ يَخُوضُونَ فى آياتِنا فَأعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّى يَخُوضُوا فى حَديثٍ غَيْرِهِ وَ امّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكرى مَعَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ » ، « و هنگامى كه ديدى كسانى راكه در آيات و نشانه‌هاى ما فرو مىروند - كه آن‌ها را بىاثر يا نقض كنند - پس از آن‌ها روى گردان شو تا در گفته‌اى ديگر فرو روند و اگر حتماً شيطان از يادت ببرد پس هرگز پس از متذكر شدن با گروه ستمكاران منشين » كه اين‌جا نخست شركت در نشست با كافران را كه در آيات الهى فرو مىروند منع كرده ، و در آخر به‌طور كلى نشست در جمع ستمكاران را تحريم فرموده است ، و هر اندازه مجلس حرام ناهنجارتر باشد به‌همان ميزان شركت در آن هم ناهنجارتر است كه برحسب آيه‌ى ( 140 ) نساء شركت‌كنندگان در مجالس و محافل گناه را هم‌چون عاملان گناه دانسته و مىفرمايد « وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فى الْكِتابِ أنْ إذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَءُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّى يَخُوضُوا فى حَديثٍ غَيْرِه إنَّكُمْ إذا مِثْلُهُمْ إنَّ اللَّهَ جامِعُ الْمُنافِقينَ وَ الْكافِرينَ فى جَهَنَّمَ جَميعاً » « و محققاً در كتاب بر شما فرستاد ( نظر به‌آيه‌ى انعام است ) كه هنگامى كه شنيديد آيات خدا مورد كفر و استهزا قرار گرفته پس هرگز با آنان ننشينيد تا در گفته‌اى ديگر فرو روند ، « و الا » همانا شما در اين نشست ناشايسته همانند آنانيد و همواره خدا منافقان و كافران را در جهنم گرد هم خواهد آورد » . گرچه در اين‌جا مجلس كفر و استهزا به‌آيات خدا مطرح است ، ولى با توجه به‌قسمت آخر آيه‌ى انعام كه مىفرمايد « فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِكرى مَعَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ » به‌طور كلى نشست با ستم‌كاران - به‌ويژه در حال ستمشان - حرام اعلام شده چون رنگش رنگ نفاق است كه اگر خود راضى به آن نيستى چرا با عُمّالِ گناه مىنشينى ؟ و روى اين اصل نه تنها نشست با كافران در جلسه‌ى كفرشان ، و يا نشست با شراب‌خواران در