الشيخ محمد الصادقي الطهراني
415
رساله توضيح المسائل نوين (فارسى)
علتى از حرمت شراب و قمار « وَ اثْمُهُإ أكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِإ » آمده اين قاعده كلًا در ميان هر اهم و مهمى ، اهم هميشه در كل بايدها و نبايدها ودرهمه زمانها وزمينهها برتر از مهم است . مسألهى 890 - اگر هم شما دربارهى چنان شخصىكه در مسأله قبل گفته شد مورد مشورت باشيد واجب است از باب ارشاد او را از معاملهى با چنان شخصى كه زندگيش را با چنان معاملهاى تباه مىكند ، باز داريد ، و اين بازدارى بايستى بهحداقل افشاگرى - بهاندازهى كفايت - عليه شخص مورد مشورت باشد ، و نه اينكه زبان بهافشاگرى تمامى خرد و كلان گناهانش بگشايى ، يا نزد ديگران نيز افشاگرى كنى . مسألهى 891 - غيبت كه تنها افشاگرى گناه پنهان است ، دربارهى كسى كه خود افشاگر گناهان خويش است زمينهاى ندارد ، چه گناهى را پنهانى كرده و خود بلندگوى اين گناه باشد ، و چه آشكارا بدون هيچ پروايى گناه كند ، كه در هر دو صورت غيبت كردنش در مورد چنان گناهى چون افشاگرى و هتك حرمتش نيست ، حرام هم نيست ، مگر اينكه موجب واداشتن ديگران بهگناه گردد كه بهملاحظهى اين حق عمومى اينجا هم غيبتش در اين بعد حرام است ، و يا شخص مورد غيبت در ميان گروهى مخصوص گناه كرده و هرگز راضى نيست كه ديگران بدانند در اينجا نيز گناه غيبت دو بُعدى است . مسألهى 892 - در مورد متجاهر بهفسق يعنى كسىكه علناً و آشكارا در بين مردمى گناهى را مرتكب مىشود در صورت حلال بودن غيبتش تنها بازگويى همان فسق علنيش حلال است و نه فسقهاى پنهانيش ، و بالاخره فسق آشكار تنها در بعد آشكاريش غيبت را حلال مىكند و نه ساير ابعادش را ، كه بازگويى آن اگر ميان گروهى بىخبر از اين فسق باشد ، خصوص آنكه اگر موجب سبك داشتن گناه گردد ، در اينگونه موارد غيبتش حلال نيست ، چنانكه غيبت نسبت بهساير گناهانى كه پنهان انجام داده حرام است . مسألهى 893 - اگر شاهدانى بهدروغ شهادت مىدهند و يا صلاحيت شهادتى را ندارند اينجا هم پاسدارى آبرو و حيثيت كسى كه عليه او چنان شهادتى در جريان