نذر صحيح بدون عذر بايد كفاره بدهد . مسأله‌ى 846 - كفاره‌ى ترك نذر همان كفاره‌ى ترك عمدى روزه واجب است كه به‌شصت فقير - از ميانگين طعام خودش - طعام دهد ، و يا دو ماه پياپى روزه بگيرد ، و يا در بندى را آزاد كند . مسأله‌ى 847 - اگر نذر كند كه مثلًا هيچ‌گاه سيگار نكشد و يا هيچ‌گاه نماز شب را ترك نكند ، در چنان مواردى تا حدود امكانش مكلف است به‌نذرش عمل كند ، و در بخش ناممكن نذرش نسبت به آن باطل است ، و اين درست مانند نذر مجموعه‌ى كارهايى است كه بعضى از آن‌ها رجحان دارد و بعضى بىرجحان است ، كه بعضى از آن‌ها صحيح است و بعضى از آن‌ها باطل ، كه مورد صحيحش نافذ و گذرا و مورد ناصحيحش باطل است . عهد و قسم مسأله‌ى 848 - تمامى فروع و شرائطى كه در نذر برشمرديم در عهد و قسم نيز جارى است ، و كفاره‌ى ترك عهد هم‌چون كفاره‌ى روزه و نذر است ، ولى كفاره‌ى قسم سير كردن ده فقير در حد متوسط غذايى است كه براى خود به‌خانواده‌ات مىدهى ، و يا براى خودت - در صورت تنهايى - مصرف مىكنى ، يا پوشاندن ده فقير از پوشش‌هاى متوسط خانوادگى شما است ، و سپس آزاد كردن كسى كه در بند بدهى است ، و در صورتى كه از اين دو هم تمكن ندارى بايد سه روز روزه بگيرى ، چنان‌كه در آيه‌ى كريمه‌ى مائده است كه « فَكَفّارَتُهُ إطْعامُ عَشَرَةِ مَساكينَ مِنْ أوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أهْليكُمْ أوْ كِسْوَتُهُمْ أوْ تَحريرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثةِ أيّامٍ ذلِكَ كفّارةُ أيْمانُكُمْ إذا حَلَفْتُمْ . . . » ( سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 89 ) كفاره‌اش اطعام ده مستمند است از ميانگين آن‌چه كسانتان را اطعام مىكنيد و يا پوشاندنشان يا آزاد كردن از بند چه آزاد كردن برده ( كه در سابق بوده ) يا زندانىِ بدهكار يا غير زندانىِ گرفتار كه به‌منزله همان بنده و برده‌هاى سابق است - پس هر كس اين‌ها را نيافت سه روز روزه بگيرد .