درين ميان ، كه اگر مقدارى از آن را بخورد و عرفاً شكارش به‌حساب خودش بيايد ، و يا به‌حساب شركت سهامى ميان خودش و صاحبش باشد ، چنان شكارى حلال نيست ، ولى اگر مقدارى ناچيز بخورد كه با عنوان نيابت و تبعيت در جريان شكار منافات ندارد حلال است . مسأله‌ى 791 - كسى كه حيوان شكارى را براى شكار مىفرستد بايد معتقد به‌خداى متعال باشد چه مسلمان و چه غير مسلمان و اگر دو يا چند نفر به‌شركت حيوانى شكارى را براى شكار بفرستند كافى است كه يكى از آن‌ها شرائط شكار را داشته و انجام دهد و در نتيجه اين شكار با شرايطش حلال است . مسأله‌ى 792 - اگر معلوم نباشد كه حيوان به‌وسيله‌ى آلت شكار و يا حيوان شكارى كشته شده ، و يا به‌وسيله‌اى ديگر هم‌چون خفه‌شدن در آب يا پرت‌شدن از بلندى و مانند اين‌ها ، در چنان مواردى كه معلوم نيست مردنش فقط به‌وسيله‌ى شكار بوده يا نه حلال نيست زيرا آيه‌ى « الا ماذكيتم » يقين را در كشتن انسانى حيوان شرط مىداند . مسأله‌ى 793 - اگر هنگامى به‌حيوان صيد شده برسد كه در اثر زخم زدن حيوان شكارى و يا در اثر ضربه سلاح مرده باشد ، آن صيد هم حلال است ، ولى اگر در اثر خفگى و يا هر وسيله‌اى به‌جز آلت صيد مرده باشد حلال نيست ، و اگر هنگامى برسد كه حيوان هنوز زنده است در صورت امكان بايد او را سر ببرد ، و اگر ممكن نشد كه يا وقت كافى نبود و يا وسيله‌اى براى كشتن نداشت در هر دو صورت حلال است . مگر در صورتى كه عدم توان و امكان كشتن شرعيش در اثر سستى و كوتاهى در ذبح شرعى كردن باشد . صيد ماهى مسأله‌ى 794 - در صيد ماهى كافى است كه زنده از آب بيرون آورى و يا خودش بيرون آيد و خارج از آب جان دهد امّا فلس داشتن ماهى هرگز شرط نيست ، كه آيات « لحماً طرياً » و « احل لكم صيد البحر » مطلق است ، و روايات در اين باره با مطلق بودن