ارث مسأله‌ى 735 - چنان‌كه هر مكلفى در زمان حياتش وظايف و مسئوليت‌هايى مالى در برابر كسان خود با مراتب مختلفه آن‌ها دارد خداى تعالى اين مسئوليت را به‌نام ارث با تقسيمى عادلانه براى دسته‌هاى چند گانه‌ى وارثان او پس از مرگش مقرر كرده است ، و درباره‌ى يك سوم از تمامى اموال و حقوق مالى او به‌منظور جبران نقصان‌هايى كه احياناً براى وارثان رسمى و يا غير وارثان پيش مىآيد ، بر صاحب مال واجب كرده كه آن را در صورت افزونى مال او بر نياز وارثانش به‌گونه‌اى شايسته ميان آنان بخش كند ، و اگر هم‌چنان وصيتى نكند ، شايستگان بايد به‌اندازه‌ى نياز آن را انجام دهند و چنان‌كه به‌وارثان سفارش شده است كه به‌هنگام تقسيم ميراث كسانى را كه حق ارث ندارند و در تقسيم حاضرند بى بهره نگذارند كه « وَ إذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أولُوا الْقُربى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَ قَولُوا لَهُم قَوْلًا مَعْرُوفاً . . . » ( سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 8 ) « و هنگامى كه خويشاوندان و يتيمان و مستمندان در قسمت ارث حاضر شدند چيزى كه درخور شأنشان و امكان شماست به‌آن‌ها بدهيد و با سخنى نيكو - و نه گزنده‌يا مِنَّتْ بار - با آن‌ها برخورد كنيد » .