لازم به‌ذكر است كه در طلاق خلع يا مبارات كه تمام مهر مورد عفو قرار مىگيرد دو درجه متصور مىگردد : 1 - اين‌كه مقصر اصلى زن باشد و به‌خاطر هوى و هوس بخواهد از شوهرش جدا شود و به‌ديگرى به‌پيوندد كه در اين‌صورت عفو مهر يا نصف مهر متعيّن و قابل قبول است . 2 - چنان‌چه مرد مقصّر باشد و به‌خاطر هوى و هوسى كه دارد كارى كند كه زن بدون هيچ‌گونه تقصيرى مجبور به‌طلاق شود و به‌قول عوام‌الناس - مهرم حلال جانم آزاد بگويد - چنان‌كه اين‌گونه باشد گرچه از روى ناچارى مهريه‌اش را بخشيده است لكن شوهر تمام مهر را و در مواقعى بيش از آن‌را نيز مديون همسرش مىباشد كه جزو حق‌الناس است و چنان‌چه پرداخت نكند عذاب اخروى را به‌دنبال خواهد داشت . نفقه مسأله‌ى 672 - كليه‌ى مخارج ضرورى همسر برعهده‌ى شوهر است كه تا اندازه‌ى توانش بايستى متحمل شود ، درباره‌ى مسكنش « أسْكِنُوهُنَّ مِن حَيثُ سَكِنتُمْ مِن وُجْدِكُمْ » ( سوره‌ى طلاق ، آيه‌ى 6 ) « آن‌ها را مسكن دهيد همان‌گونه كه خود جاى گرفته‌ايد » كه در خانه‌ى خود و يا خانه‌ى مناسب زناشويى در حد توانتان ، و اين درباره‌ى زنى است كه در عده‌ى رجعيه‌ى طلاق به‌سر مىبرد ، تا چه رسد به‌زن زندگى ، اين مسكنش ، و اما ساير نيازهايش : در كريمه‌ى ديگرى هم كه درباره‌ى طلاق‌يافتگان است « وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْموسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ متاعاً بالمَعْروفِ حقاً علَى المُتَّقينَ » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 236 ) هر كس به اندازه كشش و گشايشش در هر حال بايد به‌اين زنان هديه‌اى افزون از نفقه و مسكن طلاق رجعى بدهد ، كه اين خود متاعى است به‌شايستگى و حقى است برعهده‌ى پرهيزكاران ، در آيه‌اى ديگر كه آن هم درباره‌ى طلاق يافتگانى است كه از شما فرزندى دارند ، « وَ عَلَى الْمَوْلودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَ كِسْوَتُهُنَّ بالْمعروفِ » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 233 ) « و برعهده‌ى پدر است روزى و پوشش آن‌ها به‌شايستگى » و در صورتى كه سكنى و پوشش و روزى طلاق يافتگان رجعى و يا بائن صاحب فرزند بر شما واجب است ، آيا وظيفه‌ى شما نسبت