روزه به‌سه چيز است . مسأله‌ى 428 - و همين‌گونه است اماله كردن با چيزهاى روان كه حرام است ولى روزه را باطل نمىكند ، و قى كردن كه در مقابل خوردن و آشاميدن است ، به‌طور مسلم باطل كننده‌ى روزه نيست ، زيرا ممكن نيست خوردن و آشاميدن و قى كردن كه متضاد و رو در روى يكديگرند هر دو روزه را باطل كنند ، چنان‌كه خوردن و نخوردن ، آشاميدن و نياشاميدن ، عمل جنسى و ترك آن ، كذب بر خدا و رسول و ترك آن ، اين‌ها رو در روى يكديگرند ممكن نيست هر دو روزه را باطل كنند ، و قى كردن كه بر ضد خوردن است اضافه بر آن كه دليلى هم بر مفطر بودنش در دست نيست ، خود اين تضاد دليلى است روشن بر اين‌كه قى كردن هرگز نمىتواند همانند خوردن و آشاميدن روزه را باطل كند . مسأله‌ى 429 - بنابر آن‌چه گذشت تنها سه چيز و يا چهار چيز روزه را باطل مىكند و چهارميش - كه دروغ بستن به‌خداى سبحان و معصومان عليها السلام است - نخست ايمان را باطل مىكند كه شرط اصلى صحت روزه است ، و سپس ديگر چيزها كه در زمره‌ى باطل‌كننده‌ى روزه شمرده شده‌اند نه تنها دليلى درست بر آن‌ها نداريم ، بلكه اختصاص مبطلات روزه به‌اين سه در آيه‌ى روزه و رواياتى چند دليل بر انحصار در آن‌ها است . و آيا تصميم بر ترك روزه بدون آن‌كه چيزى از مبطلات روزه را به‌كار گيرد نيز در زمره‌ى مبطلات روزه است ؟ ظاهراً تا چيزى كه روزه را باطل مىكند انجام ندهد روزه‌اش هم‌چنان پابرجا است ، زيرا اين‌گونه تصميم‌ها هرگز در شمار باطل‌كننده‌هاى روزه به‌شمار نيامده است ، كه نه در قرآن و نه در روايات چنان نام و نشانى از آن‌ها نيست مگر در صورتى از اول طلوع فجر نيّت روزه‌گرفتن را نداشته باشد كه اين‌جا در عين حالىكه روزه‌اش باطل است بايد اين‌روز را امساك كند و پس از رمضان - دست‌كم -