بلى اگر چندگونه روزه برعهده دارى مانند روزه‌هايى غير رمضانى ، كه قضاى رمضان ، نذر ، قسم ، عهد ، كفاره ، و مانند اين‌ها است - هر يك را بايستى به‌قصد اختصاصى خودش انجام دهى كه در غير اين صورت وجه درستى نخواهد داشت و اگر در ماه رمضان نيت روزه‌ى غير رمضان كنى در صورت سهو و يا جهل به‌حساب رمضان درست است . ولى در صورت عمد اضافه بر تداوم روزه‌ى رمضان بايد دست‌كم قضايش را پس از رمضان انجام دهى . مسأله‌ى 402 - وقت نيت روزه در قضاى رمضان تا ظهر است و براى خود رمضان اذان صبح ، و براى روزه‌هاى مستحب تا نزديك مغرب ، و در دو صورت اول اگر نيت از وقت مقررش گذشت روزه‌ات ظاهراً باطل است ، با اين تفاوت كه روزه‌ى رمضان را بايستى هم‌چنان تا مغرب ادامه دهى و سپس قضا كنى ، ولى در قضاى رمضان در صورتى امساك واجب است كه وقت ديگرى براى آن نداشته باشى ولى در صورت وسعت وقت امروز را افطار كن و روز ديگرى را براى قضاى روزه در نظر بگير . مسأله‌ى 403 - روزى كه معلوم نيست آخر شعبان است يا اول رمضان اگر به‌نيت مستحبى آخر شعبان و يا قضاى رمضان روزه بگيرد درست است كه اگر اوّل رمضان بود به‌حساب رمضان و اگر شعبان بود به‌حساب شعبان چه استحبابى و چه قضاى واجب ، به‌هرحال درست است ، و اگر هم اين‌گونه نيت كند كه اگر رمضان است براى رمضان و اگرآخر ماه شعبان است يا براى قضا و يا روزه مستحب باشد اين‌جا هم در هر صورت درست است كه اگر اول ماه بود خودبه‌خود به‌حساب ماه مبارك رمضان به‌حساب مىآيد . « 1 »

--> ( 1 ) - شيخ مفيد در كتاب مقنعه از اميرالمؤمنين عليه السلام همين حكم را درباره‌ى روزه يوم‌الشك نقل كرده كه به‌نيت احتمالى رمضان هم درست است و به آن فتوى داده مانند شيخ طوسى در مبسوط ( 1 : 246 ) و نيز ابن حمزه ، و علامة در مختلف و شهيد اول در تعدادى از كتاب‌هايش و از معاصران مرحوم آقاى حكيم و گلپايگانى فتوا داده‌اند