مسأله‌ى 311 - اگر لباسش جورى گشاد است كه خودش مىتواند عورتش را ببيند و نه غير او ، در اين صورت نمازش صحيح است زيرا دليل پوشش عورت تنها پوششى را منظور دارد كه نسبت به‌ديگرى باشد و نه حتى از خودش . مسأله‌ى 312 - نماز در پوست و ساير اجزاى حيوان مرده و نيز اجزاى حيوان حرام گوشت كلًا صحيح نيست و اگر نداند كه اين پوست و مانندش از حيوان حرام گوشت يا حيوانى مرده و يا از حيوانى است كه به‌صورت شرعى ذبح شده يا نه نمازش صحيح است زيرا آن‌چه در اين‌جا برحسب آيه‌ى مربوطه و اخبار آمده اين است كه حرمتش ثابت نباشد يعنى همين‌قدر كه براى او معلوم نباشد از اجزاى ميته يا نجس و يا غضبى است كفايت مىكند . مسأله‌ى 313 - « ميته » : مرده‌ى هر حيوان و يا جزيى از آن است كه يا حرام گوشت است چه مرده باشد و چه زنده ، و يا حلال گوشت است و لكن در حال زنده بودن جزيى از او جدا شده ، و يا به‌صورت غير شرعى كشته شده ، و يا به‌خودى خود مرده است ، به‌هر حال همه‌ى اين‌ها نجس و حكم ميته را دارند و همراه داشتن اين‌ها در نماز حرام و موجب بطلان نماز است . مسأله‌ى 314 - از شرائط لباس نمازگزار پاك و پاكيزه بودن و غصبى نبودن آن است و در صورتى كه ناپاك بودن ، پاكيزه نبودن و يا غصبى بودنش معلوم باشد نماز باطل است مگر در صورت ضرورتى كه با اختيار نماز گزار پيش نيامده باشد ، زيرا قرآن تنها عذر را در صورت « ما اضْطُرِرْتُمْ » پذيرا است كه مضطر شديد و نه آن كسى كه با دست خودش خود را مضطر كرده كه دراين‌جا عذرش پذيرفته نيست ، و از آيه‌ى « إنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ » ( سوره‌ى عنكبوت ، آيه‌ى 45 ) كه « نماز انسان را از فحشا و منكر باز مىدارد » چنان مىنمايد كه هرگونه فحشا و منكرى در نماز ، آن‌را از نماز بودن دور مىسازد و در نتيجه انجام هر عمل حرامى در نماز حرام و موجب بطلان آن مىگردد و از آن جمله نماز در لباس و مكان غصبى است ، و اصولًا چنان نمازى نماز نيست ، و حداقل بازدارى نماز از فحشا و منكر باز داشتن در حالت نماز است ، و اين تكليفى كلى