و عمومى است ، و اين جريان نسبت به‌بعد از نماز و يا پيش از آن تقوايى است برونى كه تركش شكل ظاهرى نماز را باطل نمىكند ، گرچه شكل باطنى نماز را نسبت به‌نماز دچار خلل مىكند كه بىتقوايى با روح نماز سازش ندارد . مسأله‌ى 315 - ناپاك بودن چيزى كه همراه نمازگزار است و به‌تنهايى براى پوشيدن دو عورتش كافى نيست موجب بطلان نماز هم نيست و تنها ناپاكى و پليدى چيزى كه به‌تنهايى امكان پوشش دو عورت را دارد در نماز ممنوع است . مسأله‌ى 316 - ابريشم اصلى خالص براى مرد در نماز - چنان‌كه در غير نماز - حرام است مگر در صورت ناچارى كه بدون اختيارش پيش آمده و يا در حال جنگ ، كه تنها پوشيدن حرير در حال جنگ حلال است و نماز با آن در حال ضرورت ناخواسته نيز جايز است . مكان نمازگزار مسأله‌ى 317 - مكان نمازگزار بايد مباح باشد ، كه در صورت غصبى بودن موجب بطلان نماز است مگر در صورت ضرورتى كه پيش آمده و به‌اختيارش نبوده ، زيرا « إنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ » چنان‌كه گذشت حداقل تمامى منكرات را در حال نماز منع كرده و نماز را با هر منكرى از سلك نماز بيرون شمرده است . ساير مبطلات نماز مسأله‌ى 318 - اگر در حالت نماز چيزى كه وضو يا غسل را باطل مىكند از او سر زند نمازش باطل است ، مگر كسانى كه به‌سلسل‌البول و مانند آن مبتلايند و وقت ديگرى هم براى انجام نماز با حفظ طهارت ندارند ، كه به‌دستور حالت اضطرارى بايد عمل كنند . مسأله‌ى 319 - اگر طورى در نماز دست و پا و يا اعضاى ديگر را حركت دهد كه از حالت نمازگزار بيرون رود نمازش باطل است و بايد آن را تكرار كند ، و بالاخره اگر عملى انجام دهد كه صورت نماز را محو سازد و يا واجبى از واجبات نماز را اختياراً از