آداب الصلاة ( شرح حديث حمّاد ) بسم اللَّه الرحمن الرحيم [ مقدمه ] فاتحه نماز ، بندگى معبود يكتايى است كه هر بنده طاعت‌پژوه ، كه از روى خلوص نيّت و صفاى طويّت ، پشت به ماورا و رو به كعبهء جلالش كرده ، از جملهء فرايض يوميّه يكى را به وجهى كه مقبول نظر اندك‌پذيرى رحمت بالغه و عنايت سابغه‌اش تواند افتاد ، به جا آورد ، شاهد هر يك از ساير حسنات عبوديت آثارش ، در آينهء لطف‌نماى پذيرفتگى طاعات ، پيرايهء حسن قبول يافته ، بر وجه احسن به زيب و زيور اجر جميل و ثواب جزيل آراسته و مزيّن گردد . و هر ناسك قدسى شكوه ، كه در مناسك پرستارى ذات بىهمالش نخست به شستن دست نيازمندى از ما سوى وضو ساخته ، در مقام بندگى قيام به ركوع سرافكندگى ، و در موقف افتادگى و زارى اقدام بر جبهه‌فرسايى سجود خاكسارى نمايد ، دست بر نعيم سربلندى ابدى يافته به تاج كرامت سرمدى فايز شود . و مفتاح دعوات اجابت سمات ، صلاة بر روان پاك رسول معجزنمايى است كه در مسجد اقصاى قرب الهى ، به اعتبار تقدّم در همهء فضايل و مناقب ، رداى امامت كافّهء انبياء و رسل ، رفعت‌افزاى دوش فلك‌فرساى عرش سايش گرديد . و در محراب مصلّاى رحمت نامتناهى به تقريب تفوّق در جميع مراتب ، منبر