جلوگيرى از بروز حوادث ناگوار ، جمعيت را متفرق و سلاح‌هاى گردآورى شده را به مأموران دولت تسليم كند . در جريان هجوم نظاميان به مردم ، در حادثهء مسجد گوهرشاد ، هشت تن از مجتهدان خراسان ، كه آية اللَّه آشتيانى نيز از شمار ايشان بود ، به رضاشاه تلگراف كردند و خواستار منع كشتار مردم و نقض حكم بىحجابى و نيز برداشتن فرمانِ برسر نهادنِ كلاه فرنگى ، گرديدند . پس از واقعهء گوهرشاد ، جز آشتيانى ، تمامى امضاكنندگان تلگراف دستگير شدند . وى را نيز مدتى بعد به تهران فراخواندند و به اجبار در شهررى سكونت دادند . او در خرداد 1320 اجازه يافت به قم رود . در طول مدت اقامتش در قم ، تحت نظارت مأموران رژيم به سر مىبرد . وى در همان سال ، راهى عتبات شد و در كربلا به تدريس و اقامهء جماعت پرداخت . پس از چند سال به ايران بازگشت و در مشهد سكونت گزيد . « 1 » آثار 1 . كتاب الاجارة اين كتاب كه تقريرات درس آن بزرگوار است ، توسط فرزند دانشمندش آية اللَّه آقا ميرزا محمود آشتيانى ، تدوين شده ، و در 1343 ش در تهران به چاپ رسيده است . 2 . رساله‌اى در معناى حديث « نية المؤمن خيرٌ من علمه » ، ( رسالهء حاضر ) . 3 . اجازات او به واسطهء پدر ، از شيخ انصارى روايت مىكند و افرادى نيز از ايشان اجازه روايى داشتند ، مانند : سيد مصطفى صفائى خوانسارى ، « 2 » حاج ميرزا حسن اشرف الواعظين ، شيخ محمد تقى همدانى ، سيد حسن يزدى حائرى ، « 3 » جلال الدين

--> ( 1 ) . ن . ك : « آشتيانى ، مرتضى » ، عباس پرتوى مقدم ، فرهنگ ناموران معاصر ايران . ( 2 ) . گروهى از دانشمندان شيعه ، ص 417 ، ايشان از آشتيانى ، گواهى اجتهاد نيز داشت . ( 3 ) . دانشنامهء مشاهير يزد ، ج 1 ، ص 455 .