چون بيم دارم از خاك آنجا ذلّت عارض شود و غيرت زايل گردد . ( قصص راوندى ) با استناد به عبد الاعلى ابن اعين مىنويسد : به امام صادق ( ع ) عرض كردم : حديثى از رسول اكرم ( ص ) نقل شده كه در ميان مردم رايج است ، كه آن حضرت ( ع ) فرمود : حدّث عن بنى اسرائيل و لا حرج ) : ( تو را باكى نيست كه از بنى اسرائيل روايت كنى ) فرمود : آرى ، امّا مگر نشنيده‌اى ، ( كفى بالمرء كذبا ان يحدث بكلّ ما سمع ) : ( در دروغگويى مرد همين بس كه هر چه را بشنود نقل كند ) . عرض كردم : پس چه بايد كرد ؟ فرمود : هر چيزى كه در كتاب الهى در بارهء بنى اسرائيل نقل شده مطمئنا در ميان آن قوم واقع شده و در بازگو كردن آن ايرادى بر شما وارد نيست . در ( نهايه ) ابن اثير آورده است : از بنى اسرائيل روايت كنيد و ايراد و گناهى بر شما وارد نيست كه آنچه را در بارهء آنها شنيده‌ايد روايت كنيد ، اگر چه از امور بعيد و يا محال باشد ، مثل اينكه روايت شده لباس آنها بسيار بلند بود يا آتشى از آسمان نازل مىشد و قربانيهاى آنها را مىسوزاند و غير اينها ، ولى دروغ گفتن در بارهء آنها جايز نيست و جايز بودن نقل امور عجيب در بارهء آنها به جهت فاصلهء زمانى زياد ميان آنها و دوران فترت تا ظهور پيامبر ( ص ) است ، امّا در بارهء روايات امّت اسلامى وضعيّت متفاوت است و حتما بايد به صحّت روايت و عدالت راوى اطمينان داشت و بعد آن را نقل كرد ، بعضى گفته‌اند معناى روايت پيامبر ( ص ) در مورد بنى اسرائيل اين است كه وجوبى در روايت كردن مسائل آنها وجود ندارد . ( الكافى ) از امام صادق ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : در ميان بنى اسرائيل مرد عابدى بود كه ابدا به چيزى از امور دنيوى اعتنا نداشت و ابليس از اين جهت بسيار خشمناك شد و نعره‌اى كشيد و همهء سپاهيان خود را جمع آورى كرد و گفت : چه كسى مىتواند فلان عابد را منحرف كند ، يكى از شياطين گفت : ، من مىتوانم ابليس گفت : از چه راهى مىخواهى بر او وارد شوى و او را بفريبى ؟ او گفت : از طريق زنان ، ابليس گفت : نمىتوانى ، چون او تاكنون در بارهء زن تجربه‌اى نداشته است . شيطان ديگرى گفت : من از ناحيهء شراب و لذّات بر او وارد مىشوم ، ابليس گفت : نمىتوانى او اهل اين امور نيست ، شيطان سوّمى گفت : من از راه نيكى و نيكوكارى به