به درگاه الهى توبه كردند و گفتند : ما به معبود يونس ايمان آورديم ، پس خداوند عذاب را از آنها به جانب كوههاى عامل منصرف كرد . صبح فردا يونس گمان كرد همهء آنها هلاك شده‌اند ، امّا با تعجّب آنها را سلامت ديد ، لذا بسيار غضبناك شد و بسوى دريا رفت و سوار بر يك كشتى شد كه در آن دو مسافر ديگر بود ، با سوار شدن يونس ، كشتى به لرزش در آمد و صاحب كشتى گفت : اى مسافران ، اين نهنگ بدنبال يك قربانى است ، يونس برخاست تا خود را قربانى كند ، امّا با ديدن نهنگ كه دهان خود را گشوده بود ، يونس وحشت كرد و آن دو مرد ديگر گفتند : قرعه مىاندازيم ، ولى قرعه هم به نام يونس افتاد ، و سنّت چنين جاريست كه اگر سه بار قرعه به نام كسى بيافتد ، دليل بر مصاب بودن و خطا نبودن قرعه است ، پس يونس برخاست و خود را در دريا افكند و نهنگ او را بلعيد و يونس را همراه خود از هفت دريا عبور داد ، تا به بحر مسجور رسيد كه قارون در قعر آن معذّب بود و سپس حديث سابق را ذكر مىكند . ( المناقب ) از ثمالى نقل مىكند : عبد اللَّه بن عمر بر حضرت سجاد ( ع ) وارد شد و گفت : اى على بن حسين كه مىگويى يونس بن متى در شكم ماهى گرفتار شد ، به جهت اينكه ولايت جدّت بر او عرضه شد و او از پذيرش آن درنگ كرد ! به من معجزه و نشانه‌اى ارائه بده تا راستگو بودنت را تأييد كند ، حضرت فرمود : مادرت به عزايت بنشيند ، آنگاه امام دستور داد ، با پارچه‌اى چشمان خود را ببنديم و او نيز چنين كرد ، سپس بعد از گذشت ساعتى امر نمود ، چشمان خود را باز كنيم ، ناگهان خود را در ساحل دريايى خروشان ديديم . ابن عمر گفت : اى مولاى من ، خون من به گردن توست ، من مىترسم ، حضرت فرمود : آرام بگير و اگر راست مىگويى نترس . سپس فرمود : اى نهنگ يونس ، ناگهان نهنگى سر خود را مانند كوهى عظيم از آب بيرون آورد ، در حالى كه مىگفت : لبيك لبيك اى ولىّ خدا ، حضرت فرمود : تو كيستى ؟ او گفت : اى مولاى من ، من نهنگ يونس ( ع ) هستم ، حضرت فرمود : ما را از اخبار خود مطّلع كن ، نهنگ گفت : اى مولاى من ، خداوند تبارك و تعالى هيچ پيامبرى ( از آدم تا خاتم ) را مبعوث نفرمود ، جز اينكه ولايت شما را بر او عرضه كرد ، پس هر كس كه آن را مىپذيرفت در سلم و خلاصى واقع مىشد و هر كس در پذيرش آن