السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: فاطمه مشايخ)
599
قصص الأنبياء (النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين) (قصص قرآن) (به ضميمه زندگانى چهارده معصوم ع) (فارسى)
بهمن ابن اسفنديار كه پادشاهى را از جدّ خود گشتاسب به ارث برده بود ، نسبت به بنى اسرائيل شفقت و مهربانى قرار داد و او اسراى آنها را به شام باز گرداند و دانيال را حكمران آنها قرار داد و آنها بر اتباع بخت النصر غلبه يافتند ، امّا بار ديگر كه خداوند بر عليه آنها حكم راند ، خداوند اهل فارس را بر آنها مسلّط نمود و ملك بابل با آنها جنگيد و با سپاه خود وارد شهرهاى آنها و وارد بيت المقدس شد و در آنجا خونى را در حال جوشش ديد و از علّت آن سؤال كرد ، آنها از جواب دادن سرباز مىزدند تا سرانجام ملك بابل گفت : اگر حقيقت را نگوييد ، يكى از شما را زنده نخواهم گذاشت ، بنى اسرائيل هم گفتند كه اين خون يحيى نبى ( ع ) است و او گفت : پروردگارتان مىخواهد از شما انتقام بگيرد ، روايت شده ملك بابل بخت النصر از نژاد نمرود و فردى زنا زاده بود كه پدرى نداشت ، او بر بيت المقدس غلبه يافت و مسجد را ويران كرد و تورات را سوزانيد و لاشهء مردگان را در مسجد بيت المقدس انداخت و بر روى خون يحيى ( ع ) هفتاد هزار نفر را گردن زد و ذريهء آنها را به اسارت گرفت ، به قتل و غارت اموال بنى اسرائيل پرداخت و هفتاد هزار نفر اسير گرفت و آنها را به بابل برد و آنها مدّت صد سال در بندگى مجوسيان باقى ماندند . سپس خداوند با رحمت خود بر بنى اسرائيل تفضّل نمود و به پادشاه خداشناسى از پادشاهان فارس فرمان داد ، آنها را به بيت المقدّس باز گرداند و آنها تا مدّت صد سال بر صراط مستقيم و روش الهى زندگى كردند ، پس از آن دوباره به فساد و معصيت روى آوردند و خداوند اين بار پادشاهى از پادشاهان روم به نام انطياخوس را بسوى آنها فرستاد و او بيت المقدس را ويران كرد و اهل آنجا را به اسارت گرفت . تفسير ( على بن ابراهيم ) از امام صادق ( ع ) نقل مىكند : وقتى بنى اسرائيل مرتكب معصيت شدند و از امر پروردگارشان سرپيچى نمودند ، خداوند اراده كرد تا كسى را بر آنها مسلّط كند كه آنها را به ذلّت افكند و آنها را به قتل برساند ، آنگاه خداوند به ارميا وحى كرد : اى ارميا در اين شهرى كه من آن را از ميان همه شهرها برگزيدهام ، بجاى درختان انگور درخت خرنوب سر بر خواهد آورد ، ارميا اين خبر را به راهبان بنى اسرائيل رساند ، آنها گفتند : از درگاه الهى بخواه تا معناى اين مثل را براى ما آشكار كند ، پس ارميا هفت روز روزه گرفت ، آنگاه خداى متعال به او وحى كرد : اى ارميا ، آن شهر بيت المقدس است و درختان انگور ، همان بنى اسرائيل