فصل سوّم الف ) در ماجراى بلقيس : تفسير ( على بن ابراهيم ) نقل مىكند ، روزى سليمان بر تخت خود نشست و جميع پرندگان در پيشگاه او حاضر شدند و به سر او سايه افكندند ، امّا هدهد غائب بود و آفتاب از موضعى كه هميشه هدهد در آنجا بود بر صورت سليمان تابيد ، پس سليمان سر خود را بالا گرفت و متوّجه عدم حضور او گشت و گفت : چه شده من هدهد را در ميان شما نمىبينم ، اگر او عذر موجّهى نداشته باشد او را به بدترين وجهى عذاب مىكنم ، مدّت كوتاهى نگذشت كه هدهد حاضر شد و ماجراى قوم سبا را براى سليمان بازگو نمود ، او گفت : من از قومى خبر يافته‌ام كه به جاى خدا خورشيد را مىپرستند و يك زن به نام بلقيس بر آنها حكومت مىكند . سليمان به هدهد مأموريت داد نامه‌اى بسوى بلقيس برده و او را به دين حقّ و پيروى از سليمان دعوت كند ، هدهد نامه را به نزد ملكه سبا برد و آن را در دامان او انداخت ، او با ديدن نامه بزرگان قوم خود را جمع كرد تا با آنها مشورت كند و به آنان گفت : همانا نامهء مهرشده‌اى از جانب سليمان بدست من رسيده و مضمون آن اين است . ( اين نامه از جانب سليمان است ، به نام خداوند بخشندهء مهربان ، با حالت تسليم به من در آييد ، حال اگر اين فرد همانطور كه ادّعا مىكند ، پيامبر خدا باشد ، ما در برابر او قدرتى نداريم ، امّا اگر فردى دروغگو باشد ، در برابر او ايستادگى مىكنيم ، امّا بدانيد كه پادشاهان وقتى به سرزمينى هجوم مىبردند ، آنجا را ويران كرده و اهل آن را نابود مىسازند ، پس من پيشنهاد مىدهم ، هديه‌اى بسوى او بفرستيم ) اگر او پادشاهى دنيا طلب باشد ، تمايل به متاع دنيوى دارد و هديهء ما را مىپذيرد و ما متوّجه مىشويم كه او پيامبر نيست و قدرت تسلّط بر ما را ندارد ، پس صندوقى بسوى او فرستادند كه در آن گوهرى بسيار درشت و درخشان قرار داشت و به فرستادهء خود گفت : به او بگو اين گوهر را بدون استفاده از آتش و آهن سوراخ كند . فرستاده با آن هديه به نزد سليمان آمد و پيام بلقيس را ابلاغ نمود ، سليمان ( ع ) نيز به قدرت حقّ نخى را در دهان خود فرو برد ، سپس بيرون آورد و با آن نخ گوهر را سوراخ نمود و از جانب ديگر گوهر نخ را بيرون آورد ، سپس به فرستادهء ملكه سبا گفت : ( آنچه خداوند به من داده بهتر است از آنچه به شما بخشيده ، بلكه شما به