( تا مىتوانى دوستان خود را زياد كن ، چون آنها در هنگام نياز پشتيبانى تو هستند و بدان كه هزار دوست و رفيق زياد نيست امّا يك دشمن هم زياد است ) . و امير المؤمنين ( ع ) فرمود : بعضى از نصايح لقمان به پسرش اين بود : اى پسرم بايد در كسى كه يقينش كم و نيّتش در طلب روزى ضعيف است به ديدهء عبرت بنگرى ، چون خداى متعال در سه حالت او را روزى داد كه در هيچ يك از آن حالات خودش اختيار و قدرتى نداشت ، پس بايد مطمئن باشد كه او را در حالت چهارم نيز روزى خواهد داد ، امّا اوّلين حالت در رحم مادر است كه خداوند او را در آن جايگاه محكم كه هيچ سرما و گرمايى به او نمىرسيد ، روزى داد ، سپس در حالت دوّم او را از رحم به دنيا آورد و رزق او را در شير مادرش قرار داد كه آن شير بهترين غذا براى او بود و او را تربيت نمود و پرورش داد ، در حالت سوّم پس از آنكه دوران شير خوارى او به پايان رسيد ، خداوند او را از كسب پدر و مادرش ( بوسيلهء رأفتى كه در قلب آنها نسبت به او ايجاد كرد ) روزى داد ، تا آنجا كه پدر و مادرش او را بر خود ترجيح داده و از جان خود براى پرورش او مايه گذاشتند . پس حال كه به مرحلهء رشد و عقل و بلوغ رسيده است ، چگونه در مورد خداى خود پندار سوء دارد و گمان مىكند ، خداوند روزى او را نمىدهد ؟ ! و چرا براى كسب روزى حلال و حرام را به هم آميخته و حقوق مردم را پايمال مىكند ؟ پس اى پسرم بدان كه او بدترين بندگان است . سپس گفت : اى پسرم اگر در باره مرگ ترديد دارى ، خواب را از نفس خود بران ، مىبينى كه هرگز نمىتوانى خواب را از خود دور كنى و اگر از بعث و نشور در ترديدى ، بيدار شدن از خواب را به ميل خود كنار بگذار و هميشه در خواب باش ! مىبينى كه هرگز نخواهى توانست ، پس مىفهمى كه اختيار تو بدست ديگريست ، و همانا خواب مانند مرگ است و بيدارى بعد از خواب مانند بعث و زنده شدن پس از مرگ است . اى پسرم زياد به كسى نزديك نشو كه باعث دورى او مىشود و زياد دور نشو كه خوار و خفيف مىشوى . اى پسرم هرگز شمشير خود را جز در برابر فرد ستمگر از نيام برنكش و هرگز فرد نادان را نماينده از طرف خود و رسول قرار نده ، چون او نمايندهء توست ، و اگر فرد