منع مىكنند و از دنيا بهرهء مناسب برگير و به كلّى آن را ترك نكن كه سربار مردم شوى و آنها را متكفّل مخارجت باشند و آنقدر روزه بگير كه شهوت تو كم شود ، امّا نه آنقدر كه تو را از نماز باز دارد ، چون نماز نزد خدا از روزه محبوبتر است ، اى پسرم دنيا دريايى عميق است كه افراد كثيرى در آن غرق شده‌اند ، پس در اين دريا كشتى خود را ايمان و بادبان آن را توكّل قرار بده و توشهء سفرت تقواى الهى باشد ، پس اگر نجات يافتى ، از رحمت خدا بوده و اگر هلاك شدى بواسطه گناهت بوده است . اى پسرم اگر در كوچكى تربيت شوى و نفع آن را در بزرگى خواهى يافت ، اى پسرم چنان از خداوند خوف داشته باش كه اگر نيكى جنّ و انس را در پروندهء خود داشته باشى باز هم از عذاب الهى بيمناك باشى و چنان به خداوند اميدوار باش كه اگر در قيامت پرونده‌ات به مقدار گناه جنّ و انس سنگين باشد ، باز هم به غفران الهى اميد داشته باشى . پسرش گفت : پدر جان ، چطور چنين چيزى ممكن است ؟ من يك قلب بيشتر ندارم ! لقمان گفت : اى پسرم اگر قلب مؤمن را بيرون بياورند و بشكافند در آن دو نور يافت مىشود ، نور خوف و نور رجاء كه اگر آن دو را وزن كنند ، دقيقا با هم يكسان و هم وزن است و ذرة المثقالى تفاوت ندارد ، اى پسرم به دنيا مايل نباش و قلب خود را مشغول آن مكن ، چون آفرينش هيچ چيز براى خداوند از آفرينش دنيا آسانتر نبوده ، نمىبينى كه خداى عزّ و جلّ ثواب مطيعان را در نعيم اين دنيا قرار نداده و عقوبت معصيت‌كاران را نيز در بلاهاى دنيوى مقرّر نفرموده ؟ از امام صادق ( ع ) نقل شده : از وصاياى لقمان به پسرش ( ناتان ) اين است كه به او گفت : اى پسرم سلاح تو در برابر دشمنى كه قصد مقابله با او را دارى مدارا و اعلام رضايت از اوست و هرگز از او دورى نكن ، چون تو را حقير يافته و بر تو جرأت مىورزد . پسرم من هر بار سنگين و صخره سخت و آهنين را تحمّل مىكنم ، امّا نمىتوانم همسايه بد را تحمّل كنم و سخت‌ترين مرارتها را چشيده‌ام ، امّا هيچ مرارتى از فقر تلخ‌تر نيست ، و اى پسرم اگر هزار دوست داشته باشى كم است ، امّا يك دشمن هم زياد است ، همچنان كه امير المؤمنين ( ع ) فرمود : تكثر من الاخوان ما اسطعت انهم * عماد اذا ما استنجدوا و ظهور و ليس كثير الف خل و صاحب * و انّ عدوا واحدا لكثير