كشيد و ابليس دانست كه او دچار جزع شده است ، پس برّه‌اى به او داد و گفت : اگر مىخواهى ايّوب شفا بيابد ، اين برّه را بدون بردن نام خدا ذبح كن و به او بده تا بخورد ، همسر ايّوب ناله كنان به نزد او بازگشت و گفت : اى ايّوب خداوند تا كى مىخواهد تو را عذاب كند و به تو رحم ننمايد ، مال و فرزندت كجاست ، رنگ و روى جميلت چه شد ؟ اكنون رويت چون خاكستر شده ، اين برّه را ذبح كن و بدون نام خدا تناول كن ، ايّوب گفت : واى بر تو ! دشمن خدا ابليس نزد تو بوده و تو را فريفته است ، آن مال و فرزند و جمال را چه كسى به من داده بود ؟ رحيمه گفت : اللَّه ، ايّوب گفت : من چند سال به اين نعمات متنعّم بودم ؟ گفت : هشتاد سال ، ايّوب گفت : حال چند سال است كه دچار بلا شده‌ام ؟ رحيمه گفت : هفت سال و هفت ماه ، ايّوب گفت : پس واى بر تو كه در باره پروردگار عدل و انصاف را رعايت نكردى ، به خدا قسم اگر من شفا بيابم به جهت اين ناشكرى و كفران نعمات تو را صد تازيانه مىزنم ، و او را طرد كرد و او رفت ، بعد از رفتن او ايّوب به سجده افتاد و اظهار نياز كرد و از خداوند طلب گشايش نمود ، در همان دم به او وحى شد كه پروردگارت تو را شفا داده با پاى خود بر زمين بكوب ، چشمه‌اى مىجوشد ، در آب آن غسل كن و از آن بياشام ، پس او چنين كرد و به ناگاه شفا يافت و جوان شد و لباسى فاخر بر تن نمود و همان دم خداوند همه اهل و مالش را دو چندان به او باز گرداند . همسرش بعد از اينكه مدّتى از او دور شد با خود گفت : اگر من بروم چه كسى به او آب و غذا مىدهد ؟ شايد هلاك شود و حيوانات از بدنش ارتزاق كنند ، پس بازگشت ، نه زباله‌دانى ديد و نه اصطبلى و نه ايّوب را مشاهده كرد ، به گريه افتاد و در جستجوى ايّوب به آن جوان خوش رو و خوش لباس برخورد و از او پرسيد مرد بيمارى را كه در اين نزديكى بود نديدى ؟ او گفت : اگر وى را ببينى مىشناسى ؟ رحمت گفت : او در زمان تندرستى و جوانى بسيار شبيه تو بود ، ايّوب گفت : من همو هستم كه تو مرا مأمور به ذبح به نام ابليس كردى و من از خدا اطاعت كرده و از ابليس نافرمانى نمودم و پروردگارم به همين جهت مرا شفا داد . بعضى نيز گفته‌اند : ابليس متعرض ( رحمت ) شد و به او گفت : اگر ايّوب يك بار براى من سجده كند من همه مال و اولادش را به او بر مىگردانم ، چون من معبود روى زمين و مسئول همه بلاهايى هستم كه به ايّوب رسيد .