اى پروردگارم ، فرمود : پس چگونه است كه از غير من طلب يارى مىكنى و از من استعانت نمىجويى و اميدوارى كه بنده‌اى از بندگان من تو را در نزد مخلوقى از مخلوقاتم ياد كند ؟ پس چند سال ديگر نيز در زندان بمان ، يوسف گفت : بار الها از تو مىخواهم بحقّ پدرانم كار مرا گشايش دهى ، خداوند به او وحى كرد : اى يوسف پدران تو چه حقّى بر من دارند ؟ ! اگر مرادت آدم است كه من بدست خود او را خلق كردم و در او از روح خويش دميدم و او را در بهشت خود مسكن دادم و به او امر كردم كه به آن درخت نزديك نشود ، امّا او نافرمانى كرد و سپس توبه نمود و من او را بخشيدم ، اگر مرادت نوح است كه من او را از ميان خلق خود برگزيدم و او را فرستاده و رسولى بر آنها قرار دادم و وقتى مردم معصيت مرا نمودند ، از من درخواست طوفان نمود و من او را اجابت كردم و آنها را غرق نمودم ولى نوح و مؤمنان همراهش را بوسيلهء كشتى نجات دادم ، و اگر منظورت ابراهيم است كه من او را خليل خود قرار دادم و او را از آتش نجات داده و آتش را بر او سرد و ايمن نمودم و اگر مرادت پدرت يعقوب است كه من به او دوازده پسر عنايت كردم ، ولى وقتى يكى از آنها از ديده‌اش غايب شد ، آنقدر گريست كه چشمانش كور شد و راه شكايت مرا در پيش گرفت ، پس پدرانت چه حقّى بر من دارند ؟ آن وقت جبرئيل به يوسف گفت : اى يوسف بگو : از تو مىخواهم به منّت عظيم و احسان قديمت كه كار مرا گشايش دهى ، و يوسف گفت : ( اسألك بمنّك العظيم و احسانك القديم ، الّا فرجت عنّي ) آن وقت پادشاه آن خواب را ديد كه فرج و نجات يوسف در آن خواب بود . از امام رضا ( ع ) نقل شده كه فرمود : زندانبان به يوسف گفت : من تو را دوست مىدارم ، يوسف گفت : هر مصيبتى كه تا امروز به من رسيده از ناحيهء دوستى و محبّت بوده ، عمّه‌ام مرا دوست مىداشت و براى آنكه مرا نزد خود نگاه دارد به من نسبت دزدى داد ، پدرم مرا دوست مىداشت و به اين ترتيب حسد برادرانم را برانگيخت ، همسر عزيز مصر مرا دوست مىداشت و باعث زندانى شدن من گرديد ، آنگاه يوسف در زندان به خداى تعالى شكايت برد و گفت : پروردگار به چه سبب مستحقّ زندان شدم ؟ خداوند به او وحى كرد : تو خود زندان را برگزيدى ، آن زمان كه به درگاهم عرضه داشتى ، ( پروردگارا زندان نزد من محبوبتر است ، از آنچه