و زمانى كه او مالك شرق و غرب عالم شد دوستى از ميان ملائكه داشت بنام رفائيل كه بر او نازل مىشد و با او گفتگو و نجوى مىنمود ، روزى ذو القرنين از او پرسيد : عبادت اهل آسمان نسبت به اهل زمين در چه موقعيّتى قرار دارد ، او گفت : در آسمان هيچ قدمگاهى نيست ، جز آنكه ملكى در آنجا ايستاده كه هرگز نمىنشيند يا در حال ركوع است و هرگز سجده نمىكند يا در حال سجود است و هرگز سر بر نمىدارد ، ذو القرنين به گريه افتاد و گفت : دوست مىدارم آنقدر زندگى كنم تا بتوانم پروردگارم را آن طور كه شايستهء اوست عبادت كنم ، رفائيل گفت : اى ذو القرنين روى زمين چشمه‌اى هست كه به آن آب حيات مىگويند و هر كس از آب آن بياشامد نمىميرد مگر زمانى كه خود درخواست مرگ نمايد ، پس اگر به آن دست بيابى مىتوانى هر چقدر بخواهى عمر كنى ، ذو القرنين گفت : آن چشمه كجاست و آيا تو آن را مىشناسى ؟ رفائيل گفت : نه ما فقط در آسمان شنيده‌ايم كه خداوند در زمين تاريكيهايى دارد كه پاى هيچ جنّ و انسى به آن نرسيده است و آن چشمه در ميان آن ظلمات است ، ذو القرنين گفت : آن ظلمات كجاست ، رفائيل گفت : من نمىدانم ، سپس رفائيل بالا رفت و ذو القرنين از گفته او دچار اندوه شديدى شد ، چون علاقه‌مند بود كه چشمهء آب حيات را بيابد ، پس همه دانشمندان اهل مملكت خود و فقهاء را جمع كرد و به آنها گفت : آيا در كتب آسمانى كه مطالعه كرده‌ايد نامى از چشمهء حيات برده نشده ؟ گفتند : خير ، گفت : آيا نديده‌ايد كه صحبت از ظلماتى شده باشد كه پاى هيچ انس و جنّى به آن نرسيده ؟ گفتند : خير ، پس از شنيدن اين مطلب ذو القرنين بسيار ناراحت شد و گريست ، يكى از غلامانى كه نزد او بود از فرزندان انبياء بود ، او به ذو القرنين گفت : دانش آن چيزى كه مىخواهى نزد من است ، ذو القرنين بسيار شادمان شد ، غلام گفت : من در كتاب آدم ( ع ) ديده‌ام كه در روى زمين خداوند ظلماتى خلق كرده كه در ميان آن چشمهء حيات قرار دارد و آن ظلمات در محل طلوع خورشيد قرار دارد ، ذو القرنين بسيار خوشحال شد ، آن وقت تمام اشراف و علماى مملكت خود را فرا خواند ، هزار دانشمند و حكيم به نزد او آمدند ، و همگى به راه افتادند تا به طرف محل طلوع خورشيد حركت كنند از كوهها و

--> ذى القرنين آن را مشاهده كرده است .