بر طرف شود . ( عياشى ) از عبد اللَّه علوى نقل مىكند كه كشتى نوح چند طبقه داشت و آن كشتى داراى دو مهره يا گوهر بود كه يكى با نور خورشيد مىدرخشيد و ديگر با نور ماه و آنها وقت نماز را به همين وسيله مىشناختند ، و جسد آدم همراه نوح ( ع ) در كشتى بود و وقتى كه او از كشتى خارج شد ، نوح ( ع ) او را در زير منارهء مسجدى در منى دفن نمود . در اين خصوص بايد گفت : بيشتر روايات دلالت مىكند كه قبر آدم ( ع ) در نجف اشرف مجاور قبر امير المؤمنين ( ع ) و قبر نوح ( ع ) مىباشد و از حضرت صادق ( ع ) نقل شده كه مدّت درنگ آنها در كشتى 7 شبانه روز بوده است و در حديث ديگر 105 شبانه روز و در روايت ديگر 6 ماه ذكر شده است . ( عياشى ) از اعمش با اسناد به على ( ع ) نقل مىكند كه در قول خداى متعال كه فرمود : وَ فارَ التَّنُّورُ * فرمود : به خدا قسم آن تنور ، تنور نان پختن نبود ، سپس به خورشيد اشاره كرد و فرمود : منظور طلوع خورشيد است . و در تفسير عياشى از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرمود : ساخت كشتى نوح صد سال طول كشيد ، آنگاه خداوند به نوح وحى كرد كه در آن از هر زوج دو تا سوار كشتى كنند و مراد ازواج هشتگانه‌اى است كه همراه آدم از بهشت خارج شدند تا معيشت زندگى آدم از آنها تأمين شود و همين ازواج را نوح سوار بر كشتى نمود ، چون زمين و همه آنچه روى آنست در شرف غرق شدن بود و اين ازواج هشتگانه در قرآن ياد شده و خداوند مىفرمايد : ( براى شما از چهارپايان هشت زوج نازل كرديم ، از گوسفند دو تا ، از بز دو تا ، از شتر دو تا و از گاو دو تا [ 1 ] ) كه مراد از ازواج ، دو زوج وحشى و اهلى است ، به علاوه نوح از صنف پرندگان نيز دو گروه وحشى و اهلى را همراه خود به كشتى برد و پس از آن زمين غرق شد . در اين خصوص مىگوئيم : بيشتر مفسران مىگويند مراد از زوجين دو گروه نر و مادّه است ، امّا آنچه عياشى نقل كرده صحيحتر است و با روايت مطابقت دارد . و از امام صادق ( ع ) نقل شده ، سزاوار است كه شهادت زنازاده جايز نباشد و مردم هرگز او را امام خود قرار ندهند ، چون نوح سگ و خوك را سوار بر كشتى

--> [ 1 ] سوره انعام ، آيه 143 .