توحيد دعوت كرده و نپذيرفتند و لذا آنها را نفرين نمود و خداوند آنها را هلاك كرد . در ( مناقب ابن شهر آشوب ) از ازدى نقل شده كه گفت : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ يعنى پسر همسرش ( ابنها ) و اين لغت قبيله طىّ است كه اين چنين مىگويند : در اين مورد مىگوئيم قرائت ( ابنه ) با فتح هاء و حذف الف مطابق لغت قبيلهء طىّ است و بعضى قاريان و مفسّران اين قرائت را به اهل بيت عليهم السلام نسبت داده‌اند كه در اين صورت به معناى ( پسر همسر ) مىباشد و از امام صادق ( ع ) نقل شده كه فرمود : نوح ( ع ) در زمان طوفان همهء آبهاى زمين را فرا خواند و همه آبها او را اجابت كردند ، مگر آبهاى تلخ و گوگرد دار . و نيز از آن حضرت نقل شده : وقتى كه نوح از كشتى فرود آمد ، ابليس به نزد وى آمد و گفت : هيچ مردى در روى زمين نيست كه بيش از تو بر من منّت داشته باشد ، چون تو اين قوم فاسق را نفرين كردى و مرا از زحمت گمراه كردن آنها نجات دادى ، لذا من به تو دو مطلب را مىآموزم : بر حذر باش از حسد چون اين همان خصلتى است كه مرا بيچاره كرد و بر حذر باش از حرص ، چون اين همان خصلتى است كه آدم را از بهشت بيرون راند ، و در حديث ديگر ابليس به نوح گفت : در برابر اين منّت به تو مىگويم كه در سه موضع حضور من محسوستر است و به بندگان خدا نزديكتر و مسلّطتر ميشوم : 1 ) هنگام غضب و خشم ، 2 ) هنگام قضاوت بين دو امر ، 3 ) در هنگام خلوت با زن . در ( عيون اخبار الرضا ) نقل شده كه مردى شامى از امير مؤمنان ( ع ) در باره اين آيه سؤال كرد ، ( روزى كه انسان از برادر و مادر و پدر و همسر و دوست نزديك و پسران خود فرار مىكند [ 1 ] ) آن حضرت فرمود : آن برادرى كه از برادر خود فرار مىكند ، قابيل است كه از هابيل مىگريزد و آن كس كه از مادر خود مىگريزد موسى ( ع ) است كه در كودكى از مادر جدا شد و آنكه از پدرش مىگريزد ، ابراهيم است كه از آزر مشرك تبرّى جست و آنكه از همسر خود فرار مىكند لوط ( ع ) است و آنكه از پسر مىگريزد نوح ( ع ) است كه از پسر خود كنعان تبرّى جست . در ( علل الشرائع ) از وهب با سند نقل مىكند كه اهل كتاب مىگويند : كه ابليس

--> [ 1 ] سوره عبس ، آيه 34 .