مىگويد : گفتم ، چرا ايشان اولو العزم ناميده مىشوند ؟ فرمود : به جهت آنكه آنان بر شرق و غرب عالم و بر همهء جن و انس مبعوث شده‌اند . به نظر ما اين مصافحه مىتواند در دنيا براى زائران امام حسين ( ع ) واقع شود گر چه كه آن را درك نكنند ، چون ملائكه مىتوانند به صورت انسانهايى كه به زيارت حسين ( ع ) آمده‌اند در آمده و با زوّار آن حضرت مصافحه كنند و شايد هم اين مصافحه در روز قيامت در بهشت يا قبل از ورود به آن واقع شود ، و اينكه امام ( ع ) فرمود : پس حسين ( ع ) را زيارت كند ، ظاهرا مراد ، زيارت از نزديك است اگر چه كه اراده و تمايل به زيارت از دور و مسافت بعيد نيز محتمل است و اينكه انبياء اولو العزم را پنج نفر نام مىبرد مطابق با اغلب روايت وارده است و اهل سنّت نيز اين معنا را از ابن عباس و قتاده نقل كرده‌اند و بعضى از ايشان بر اين عقيده هستند كه انبياء اولو العزم شش نفرند : نوح ، ابراهيم ، اسحاق ، يعقوب ، يوسف ، ايوب و قول ضعيفى وجود دارد مبنى بر اينكه آنها انبيائى هستند كه مأمور به قتال و جهاد بوده و مكاشفاتى را ظاهر نموده و در راه دين مجاهده كرده‌اند و مطابق قول ديگرى انبياء اولو العزم چهار نفر هستند كه عبارتند از : ابراهيم ، نوح ، هود و محمّد ( ص ) . البته اعتنايى به اين اقوال نيست ، چون همه آنها خلاف اجماع ما و اصحاب خاصّه در بارهء وجه تسميه انبياء اولو العزم و تعداد آنهاست و مطابق روايات ، رسالت عام و فراگير ايشان باعث اولو العزم گشتن ايشان بوده است . و در تفسير مورد اطمينان على بن ابراهيم آمده است كه اين انبياء ، اولو العزم ناميده شدند ، چون در اقرار به وحدانيّت خدا و همه پيامبران قبل و بعد از خودشان بر ساير انبياء سبقت گرفتند و عزم خود را بر صبر در برابر تكذيب و اذيّت مردم ، جزم نمودند . و در كتاب عيون اخبار از امام رضا ( ع ) نقل شده كه اين انبياء اولو العزم ناميده شده‌اند ، چون صاحب شريعت و عزم بوده‌اند ، مثلا هر پيامبر بعد از نوح بر شريعت و دين او و تابع كتاب وى بوده است تا زمان ابراهيم خليل ( ع ) و پس از او ساير انبياء بر شريعت ابراهيم بوده‌اند تا زمان حضرت موسى ( ع ) و الى آخر و اين گفتار دلالت بر رسالت عام و فراگير اين پنج نفر از انبياء مىنمايد ، البته در رسالت عام سه نفر از ايشان ( نوح ، ابراهيم ، محمّد ( ص ) ترديدى وجود ندارد ، امّا در خصوص رسالت