عام موسى و عيسى عليهما سلام بعضى ترديد نموده‌اند ، چون بعضى اخبار با اين معنا معارض است ، مطابق آنها رسالت اين دو پيامبر خاص خواهد بود و ممكن است اين گونه اخبار را تأويل كرده و اخبارى را كه دالّ بر عموم رسالت آنهاست ابقاء نمود ، چون اين اخبار به حالت استفاضه رسيده است . و در كتاب ( مشارق الانوار ) از على بن عاصم كوفى نقل شده كه گفت : بر ابى محمد العسكرى ( ع ) وارد شدم و به من فرمود : اى على به زير دو پايت نگاه كن همانا تو بر فرشى ايستاده‌اى كه جمع كثيرى از انبياء و مرسلين و ائمه راشدين بر آن جلوس كرده‌اند ، سپس فرمود : نزديك من بيا ، پس من به ايشان نزديك شدم و آن حضرت دست خود را به صورت من كشيد ، پس بصيرت يافتم و بر روى فرش جاى پاها و صورى را مشاهده كردم ، آنگاه فرمود : اين جاى پاى آدم ( ع ) و محل جلوس اوست و اين جاى پاى هابيل و اين جاى پاى نوح و . . . ( آن حضرت انبياء و اولياء بسيارى را نام مىبرد ( من جمله سابور بن اردشير ) تا به پيامبر ( ص ) و ائمه اطهار ( ع ) و حضرت مهدى ( عج ) مىرسد ) و اين جاى پاى مهدى است ، چون او بر اين فرش قدم نهاده و بر آن نشسته است ، پس تو بر اين آثار نظاره كن و بدان كه اينها آثار دين خداست و كسى كه در بارهء آنها شك كند ، مانند كسى است كه در باره خدا شك كرده باشد ، سپس فرمود : اى على چشم خود را ببند ، پس آنگاه محجوب شدم ، و ديگر چيزى نديدم ، همچنان كه قبلا بودم . در اين خصوص مىگويم كه ذكر سابور و افراد بعد از او دلالت مىكند كه آنها زمانى مسلمان بوده‌اند ، چون سابور از اجداد مادرى حضرت على بن حسين ( ع ) مىباشد كما اينكه لؤى و افراد بعد از او از اجداد پيامبر ( ص ) بوده‌اند و شيخ صدوق طاب ثراه در امالى با اسناد به رجل جعفى مىگويد : ما در نزد ابو عبد اللَّه ( ع ) بوديم ، پس گفتم : پروردگارا من از تو روزى حلال مىطلبم . حضرت فرمود : هيهات هيهات اين روزى انبياء است و ليكن از پروردگارت بخواه كه رزقى نصيب تو سازد كه از بابت آن در روز قيامت معذّب نشوى ، هيهات چون پروردگار مىفرمايد : ( اى رسولان از پاكيزه‌ها بخوريد و اعمال صالح بجا