سپس حجابها كنار رفت و آدم ارواح پاك 5 نفر را در برابر عرش مشاهده كرد آنها عبارت بودند از : پيامبر ، اميرالمومنين ، فاطمه و حسنين عليهم السلام و خداوند آدم را به وجود آنها بشارت داد و هنگاميكه او مرتكب لغزش شد خداوند سبحان را بدان ذوات مطهره قسم ياد فرمود و آيه فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ كَلِماتٍ فَتابَ عَلَيْهِ [ 1 ] دقيقا به اين معنا اشاره دارد و در روايت است هنگاميكه آدم بر زمين هبوط نمود بر نگين انگشترى خود اين جمله را نقش نمود « محمد رسول اللّه ( ص ) و على ( ع ) اميرالمؤمنين » و همچنين كنيهء آدم ابو محمد مىباشد . [ 2 ] در روايتى از امام صادق ( ع ) آمده است كه : آدم ( ع ) مدت يكصد سال تمام پيرامون كعبه طواف كرد و هرگز به حواء ديده نيفكند و آن چنان در فراق بهشت گريست كه اشك ديدگانش بسان رودى بر گونه‌ها جارى گشت او در لباسى كه از پوست شتر ريسته گشته بود در برابر كعبه ايستاده و چنين مىگفت : « اللهم اقلنى عثرتى و اغفر لي ذنبى و اعدنى الى الدار التى اخرجتنى منها . فقال اللّه عزوجل : اقلتك عثرتك و نحضرت لك ذنبك و سأعيدك الى الدار التى اخرجتك منها » [ 3 ] با توجه به روايت مذكور مىتوان گفت كه منظور از خانه و بهشتى كه آدم از آن بيرون رانده شد همان بهشت خلد است . بنابراين منظور از عرش كه آدم منزلت و مقام اهل بيت را در آن مشاهده كرد همان سقف بهشت خلد است زيرا كه در حديث است « ان الجنة فوق السماء و سقفها العرش » بهشت بر فراز آسمان است و سقف آن را عرش تشكيل مىدهد . و تأويل و توجيه آن بهشت به بهشت برزخى كه ارواح مومنين در آن گرداگرد هم جمع مىشوند بعيد به نظر مىرسد و اگر چنانچه بخواهيم بين روايات متناقض را جمع نمائيم مىتوانيم بر سبيل تقيه آن را يكى از بوستانهاى دنيوى فرض نمائيم . امام صادق ( ع ) مىفرمايند : جملاتى را كه منجر به قبول توبه آدم شد عبارت بود

--> [ 1 ] سورهء بقره - آيهء 37 [ 2 ] بحار الانوار - ج 11 - ص 174 به نقل از كشف اليقين . [ 3 ] بار خدايا از لغزشم در گذر و گناهم ببخشا و مرا بار ديگر به همان خانه‌اى داخل ساز كه از آن بيرون ساختى . خداوند در پاسخ او چنين فرمود : گناهت را آمرزيدم و به زودى تو را به خانه‌اى در خواهم آورد كه از آن بيرون راندم . معانى الاخبار - ص 269