چهره آن دو بر پيامبر و خمسهء طاهره و ائمه هدى ( ع ) افتاد كه در بالاترين منازل بهشت سكنى گزيده بودند آنها با تعجب از صاحبان چنين منازلى شريف سؤال نمودند خداوند بدانها فرمود : سر بلند كنيد و بر ساق عرش بنگريد . آنها به عرش نظر افكندند و نام مقدس پيامبر ( ص ) و اهل بيت مكرمش ( ع ) را كه با قلم نور ازلى حضرت احديت بر دامن عرش نقش بسته بود مشاهده كردند و از اين همه رفعت شأن و تقرب شگفت زده گشتند خداوند بدانها فرمود : اگر اين ارواح مطهره نمىبودند هرگز شما را نمىآفريدم بر حذر باشيد تا مبادا بر آنها با ديده حسد بنگريد و خواستار مقام و منزلت آنها باشيد فَتَكُونا مِنَ الظَّالِمِينَ آن دو پرسيدند : بار خدايا ستمگران چه كسانى هستند ؟ خداوند فرمود ستمگران كسانى هستند كه بنا حق ادعاى مقام و مرتبه آنها را نمايند . آن دو سپس خواستار مشاهده مقام ستم پيشگان در جهنم شدند تا اينكه آتش قهر الهى انواع عذابها را بر آنها ارائه نمود . خداوند از آدم و حواء خواست تا بر آن انوار مقدس با ديده رشك ننگرند چرا كه جوار قرب او را از دست خواهند داد فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ . . . وَ قاسَمَهُما إِنِّي لَكُما لَمِنَ النَّاصِحِينَ اما وسوسهء شيطان آنها را بر آن داشت تا حسد پيشه سازند و در پى آن از ساقه گندم تناول نمودند و در محل آن گندمها خوشه جو روييده شد و بدين جهت گندم آن رستنى است كه آنها از آن نخوردند و جو نباتى است كه در محل گندم خورده شده روييده گشت . به مجرد استفاده از شجره ممنوعه جسم آن دو برهنه گشت و خداوند بدانها چنين فرمود : أَ لَمْ أَنْهَكُما عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَكُما إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُما عَدُوٌّ مُبِينٌ ؟ آن دو پاسخ دادند : رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ خداوند فرمود از جوار قرب من فرو رفتيد . آن دو سپس مدتى به خود واگذاشته شدند تا اينكه خداوند اراده فرمود تا توبه آنها را پذيرا گردد و بدين خاطر جبرئيل نزد آنها آمده و گفت : شما بخاطر رشك و آرزوى مقام و منزلت ذوات مطهرهء ائمه هدى از منزلگه عرش نزول نموديد . هم اكنون خداوند را به اسماء آن برگزيدگان عرش قسم دهيد تا توبه شما را قبول نمايد ، آن‌ها خداوند را چنين خواندند : « اللهم انا نسألك به حق الأكرمين عليك محمد و على و فاطمه و الحسن و الحسين و الائمة الّا تبت علينا و رحمتنا » و اين گونه