ابراهيم متوجه تمام كسانى است كه بعدها نيز اين فريضه را بجاى خواهند آورد ، يعنى نداى او به عده معينى تعلق ندارد چرا كه در اين صورت حج بر همان كسانى محدود خواهد شد كه صداى او را مىشنوند و در قيد حياتند . البته درست است كه صيغه خطاب شامل جماعتى است كه گوش به دعوت او مىدهند اما چون قرينه‌اى خارجى وجود ندارد مىتوان مخاطبين او را به كسانى كه بعدها نيز به اين دنيا پا مىنهند تعميم و گسترش داد زيرا در غير اين صورت فائده و حكمتى كه در وراى دعوت ابراهيم نهفته است محدود و عبث خواهد بود . امام باقر ( ع ) مىفرمايند : ابراهيم بر فراز مقام و در برابر كوه ابو قبيس ايستاده و مردم را به حج فرا خواند دعوت او را تمام كسانى كه در رحم مادران و صلب پدرانشان بودند تا روز واپسين لبيك گفتند . [ 1 ] همچنين آنحضرت فرمودند : خداوند بر ابراهيم وحى فرستاد كه : وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا [ 2 ] آنحضرت نيز مردم را به حج فراخواند چيزى نگذشت كه از دورترين مكانها مردم او را لبيك گفتند . [ 3 ] و باز آنحضرت فرمودند : اسبان را در ميان عربها به نام عراب مىخوانند چرا كه اولين راكب آن اسماعيل ( ع ) بود . [ 4 ] و نيز آنحضرت فرمودند : تا آنزمان دختران انبياء به عادت ماهانه مبتلا نمىگشتند چرا كه آن را نوعى عقوبت مىپنداشتند و اولين كسى كه دچار عادت شد ساره بود . [ 5 ] امام باقر ( ع ) مىفرمايند : سعى ميان صفا و مروه از آنجا تشريع گشت كه ابليس در آن محل خود را به ابراهيم ( ع ) عرضه داشت و آنحضرت به دستور جبرئيل به تعقيب ابليس پرداخت از آنزمان هروله در مسعى سنت جاريه گشت . [ 6 ] حضرت رضا ( ع ) مىفرمايند : منى را از آن جهت بدين نام مىشناسند چرا كه ابراهيم ( ع ) در آن محل از خداوند خواست تا بجاى فرزندش اسماعيل « قوچى » را ذبح نمايد و اين گونه بود كه آرزوى او برآورده گشت . [ 7 ] امام صادق ( ع ) مىفرمايند : روز عرفه به هنگام غروب جبرئيل به ابراهيم فرمود :

--> [ 1 ] علل الشرايع ، ص 420 . [ 2 ] سورهء حج ، آيهء 27 . [ 3 ] علل الشرايع - ص 416 . [ 4 ] علل الشرايع - ص 393 . [ 5 ] علل الشرايع - ص 290 . [ 6 ] علل الشرايع - ص 432 . [ 7 ] علل الشرايع - ص 435 و عيون اخبار الرضا - ج 2 - ص 98 .