ب : كيفيت ولادت و شكستن بتها ، بحثى پيرامون پدر حضرت ابراهيم درگيرى با فرعون زمان : نمرود بن كنعان قرآن كريم پيرامون حضرت ابراهيم و نمرود مىفرمايد : أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ ، قالَ : أَنَا أُحْيِي وَ أُمِيتُ قالَ إِبْراهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِها مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ [ 1 ] در روايت است اولين كسى كه به محاجه و ستيز لفظى در مورد ذات بارى تعالى پرداخت همان نمرود بن كنعان است . و از امام صادق ( ع ) نقل گشته است كه ادعاى ربوبيت از طرف نمرود ، بعد از آن بود كه ابراهيم ( ع ) را به ميان آتش افكند و آيه أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ همان پادشاهى اعتبارى است كه جايز است هر مومن و كافرى بر آن استيلا يابد . اما ملك و تمليك به معناى

--> [ 1 ] سورهء بقره - آيهء 261 .