العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
75
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
به پيمانى كه خداوند براى ولايت و دوستى ما از شما گرفت وفا كرديد و شما ديگرى را بجاى ما نپذيرفتيد و اگر چنين كرده بوديد خداوند شما را سرزنش ميفرمود چنانچه ديگران را سرزنش فرموده در آنجا كه ميفرمايد : اكثر مردمان را در عهد استوار نديديم بلكه بيشتر را عهد شكن و بد كار يافتيم « 1 » اى ابو محمد آيا شاد شدى عرضه داشتم قربان بيشتر بفرمائيد . باز فرمود اى ابو محمد خداوند شما را در كتاب خويش ياد فرمود : برادروار روبروى يك ديگر بر تخت عزت بنشينند « 2 » به خدا از اين آيه غير از شما را اراده نفرموده اى ابو محمد آيا شاد شدى ؟ عرضكردم قربان زياده از اين بفرمائيد . فرمود اى ابو محمد در آن روز دوستان همه با هم دشمنند بجز متقيان « 3 » به خدا از اين نيز غير شما در نظر نيست آيا شاد شدى ؟ عرضكردم قربان باز بفرمائيد . فرمود اى ابو محمد خداوند ما و شيعيان و دشمنان ما را در يك آيه قرآن ياد نموده : آنان كه اهل علم و دانشند با مردم جاهل نادان يكسانند . ( هرگز يكسان نيستند و ) منحصرا خردمندان عالم متذكر اين مطلبند « 4 » منظور از اهل علم و دانش خود ما و نادانان دشمنان ما و شيعيان ما هم خردمندانند آيا خوشحال شدى ؟ عرضكردم فدايت شوم بيش از اين بفرما . فرمود اى ابو محمد خدا را سوگند كه براى هيچ كدام از جانشينان انبياء و پيروانشان استثنائى نيست مگر امير المؤمنين عليه السّلام و شيعيان او چنانچه خداوند در گفتار درست و راستينش ميفرمايد روزيست كه هيچ حمايت خويش و يار و ياورى كسى را از عذاب نرهاند و احدى را نصرت نكنند مگر آنكه خدا به او رحم كند « 5 » .
--> ( 1 ) سورهء اعراف آيه 102 . ( 2 ) سورهء حجر آيه 47 . ( 3 ) سورهء احزاب آيه 67 . ( 4 ) سورهء زمر آيه 9 . ( 5 ) سورهء دخان آيه 41 .