اهل قبله را بوسيله گناهان ، زيرا هر مسلمانى كه مردم را بخير و صلاح دعوت نكند و به نيكوكارى امر و از بدكارى نهى ننمايد ، از امّتى كه خداوند ستوده نيست زيرا شما مىپنداريد همه مسلمانها از امّت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميباشند ، ولى اين آيه نمودار شده ميفرمايد امّت محمّد ، دعوت بخير و امر به نيكوكارى و نهى از بدكارى دارند ، و هر كس اين صفت امّت را نداشته باشد ، چگونه از امّت مىشود ، در صورتى كه بر خلاف قانون امّت رفتار مىكند « 1 » . بيان : گويا مقصود اينست كه دو امّت است ، امّت خواندن ، و امّت پذيرا شدن ، امّت خواندن شامل كفّار هم مىشود ، ولى امّت پذيرا شدن افرادى هستند كه دعوت پيامبر را در آنچه فرموده پذيرفته‌اند ، و امّتى كه در آيه ياد شده همين است كه خصوصياتى دارد و هر كس آن صفات را نداشته باشد از آن نيست ولى در كافى كتاب جهاد از همين راوى روايتى مثل اين روايت « 2 » هست ولى در آن روايت مقصود از امّت ائمه عليه السّلام هستند ، بنا بر اين ممكن است ، امّت پذيرا شدن نيز مراتب و مراحلى داشته باشد همچنان كه ايمان منازلى دارد . 42 - در تفسير آيه ( آن كسانى كه بجهان غيب ايمان آرند ) « 3 » امام عليه السّلام فرمود سپس متقين را كه قرآن كتاب هدايت آنهاست ، ستوده و فرموده ( آن كسانى كه بجهان غيب ايمان آرند ) يعنى امورى را كه بايد باور داشته باشند ، و از حواس آنها نهانست از قبيل زنده شدن در رستاخيز ، و حساب ، و بهشت و دوزخ ، و يگانگى خدا و ساير چيزهائى كه ديده نميشود ، ولى به نشانه‌هائى كه خدا واداشته شناخته ميگردد مثل آدم و حواء ، و ادريس ، و نوح و ابراهيم ، و پيامبرانى را كه بايد بدانها ايمان داشته باشد ، و حجّتهاى خدا گر چه آنها را

--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 195 . ( 2 ) كافى ج 5 ص 13 تا 19 . ( 3 ) سورهء بقره آيه 3 .