بىاثريست ، ليكن نيكوكار كسيست كه بخداى عالم و روز قيامت و فرشتگان و كتاب آسمانى و پيغمبران ايمان آرد و دارائى خود را در راه دوستى خدا بخويشان و يتيمان و فقيران و رهگذران و گدايان بدهد و هم در آزاد كردن بندگان صرف كند و نماز به پا دارد و زكوه مال به مستحق برساند و با هر كه عهد بسته بموقع خود وفا كند و در كارزار و سختيها صبور و شكيبا باشد ، و بوقت رنج و تعب صبر پيشه كند ، كسانى كه بدين اوصاف آراسته‌اند ، آنها بحقيقت راستگويان ، و آنها پرهيزكارانند ) « 1 » هر كس اين شرائط را به پا دارد مؤمن است . و امّا ايمانى كه بمعنى اداء ( يعنى عمل ) است ، آيه شريفه‌ايست كه بعد از تغيير قبله ، ياران پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عرضكردند پس نمازى كه بسوى بيت المقدس گزاشتيم باطل شد ؟ در جواب آنها ميفرمايد ( وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمانَكُمْ - و خداوند ايمان شما را تباه نگرداند ) « 2 » در اين آيه نماز را ايمان ناميده . و امّا معنى چهارم ايمان ، همان تأييدى است كه خداوند در دلهاى مؤمنين ، از روح ايمان قرار داده ، و فرموده ( هرگز مردمى كه ايمان به خدا و روز قيامت آورده‌اند چنين نخواهى يافت كه دوستى با دشمنان خدا و رسول كنند و هر چند آن دشمنان ، پدران يا فرزندان و برادران و خويشان آنها باشند ، اين مردم پايدارند كه خدا بر دلهاشان نور ايمان نگاشته و بروح قدس الهى آنها را مؤيّد و منصور گردانيده ) « 3 » و دليل اين مطلب فرمايش امام عليه السّلام است كه زناكار در حال زنا و دزد در حال دزدى مؤمن نيست ، ايمان از او جدا مىشود تا وقتى مشغول باشد ، و وقتى كارش تمام شد ، دوباره بازمىگردد ، گفته شد چه چيز از او دور مىشود ؟ فرمود آنچه كه خدا در دلش مينهد ، سپس فرمود هيچ دلى

--> ( 1 ) سورهء بقره آيه 177 . ( 2 ) سورهء بقره آيه 143 . ( 3 ) سورهء مجادله آيه 22 .