ايمانست ، بنا بر اين مخالفين ، بهشت نميروند ، و باز اين روايت دلالت دارد بر جايز بودن ازدواج با مخالفين و زن دادن به آنها وارث بردن مؤمنين از آنها ، و نيز دلالت دارد بر اينكه اعمال در ايمان دخالت ندارند ، گر چه مىشود در آن اعتراض كرد ، و مقدم بودن اسلام بر ايمان يا ذاتيست مثل تقدم كلّى بر جزئى يا جزء بر كل و يا زمانيست ، كه پيدايش آن پيش از ايمانست و بدين وسيله نسبت بين اسلام و ايمان را از نظر منطق كه عموم و خصوص مطلق است بيان فرموده . 22 - حمران از حضرت باقر عليه السّلام روايت كند كه خدا ايمان را يكدرجه بر اسلام برترى داده همچنان كه كعبه را برتر از مسجد الحرام نموده « 1 » . 23 - زنديقى « 2 » خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آمده و متناقضات پندارى خود را در قرآن از آن حضرت پرسيد از جمله گفت مىبينم خداوند ميگويد ( پس هر كس اعمالش نيكو و داراى ايمانست سعيش در راه دين ضايع نخواهد شد ) « 3 » و در جاى ديگر ميفرمايد ( و البته بر آن كس كه ( از كفر ) توبه كند مغفرت و آمرزش من بسيار است ) « 4 » حضرت فرمود آنچه در آيه اول فرموده ( پس هر كس اعمالش نيكو . . . ) و آنچه در آيه دوم فرموده ( و البته بر آن كس كه ( از كفر ) توبه كند و به خدا ايمان آرد و نكوكار گردد و درست به راه هدايت رود مغفرت و آمرزش من بسيار است ) تمام اينها بدون راه‌يابى سود ندهد ، و نه هر كس كه نام ايمان دارد براستى نجات يابد از آنچه گمراهان بدان هلاك شدند اگر چنين بود يهوديان با اعتراف بتوحيد و اقرار به خدا و همه آنها كه خدا را اقرار دارند از شيطان به پائين همه اهل نجات بوده و هستند ، و خداوند اين مطلب را با گفتار خود روشن نموده آنجا كه

--> ( 1 ) تفسير على بن ابراهيم . ( 2 ) زنديق يعنى بيدينى كه قائل بدوام روزگار است . ( 3 ) سورهء انبياء آيه 94 . ( 4 ) سورهء طه آيه 82 .