العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
355
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
راه نيابد ، فرود آمده از جانب حكيم حميد ، و اينكه آن كتاب مسلّط است و احاطه دارد بر همه كتابها ، و اينكه تمام آن از ابتدا تا انتهايش حق است ، بمحكم و متشابه او و خاصّ و عامّش و نويد و تهديد و ناسخ و منسوخ و داستانها و اخبارش همه ايمان داريم ، كسى از آفريدگان را توانائى آن نباشد كه مانندش را بياورد . و اينكه راهنماى بعد از پيامبر ، و حجّت ( خدا ) بر مؤمنين ، و به پا دارنده امور مسلمين ، و گوينده از جانب قرآن ، و داناى به احكام قرآن ، برادر و خليفه و وصىّ و ولىّ اوست كسى كه مقامش در نزد او همچون مقام هرون نزد موسى است ، علىّ بن ابى طالب عليه السّلام امير المؤمنين و پيشواى متّقين و پيشرو سفيدرويان نورانى ، و برترين وصىّ ، و ميراث بر علم انبيا و مرسلين و بعد از آن حضرت ، حسن و حسين عليهما السّلام دو سيّد جوانان بهشتيان سپس علىّ بن الحسين زين العابدين ، و بعد از آن ، محمد بن على ، شكافنده علم انبياء ، و سپس جعفر بن محمّد الصادق ميراثبر علم اوصياء و بعد از آن موسى بن جعفر الكاظم ، و از آن پس علىّ بن موسى الرّضا ، و بعد محمد بن على ، و پس از آن على بن محمّد ، و آنگاه حسن بن على و بعد از آن حجّة القائم المنتظر فرزند امام حسن عسكرى ، درود خدا بر همهشان باد . و گواهى دهم نامبردگان را بوصيّت پيامبر و امامت و رهبرى ، و اينكه در هر زمان و دوره زمين خالى نميماند از حجّت خدا ، و آنها عروه الوثقى و پيشوايان هدايتند و حجّت بر اهل دنيايند تا آنگاه كه خدا وارث زمين و موجودات روى آن شود ( يعنى تا انقراض عالم ) ، و هر كس با آنها مخالفت كند گمراه و رهاكننده حق و هدايت است ، و آنان بيانكنندگان قرآن و گويندگان از سوى رسول خدايند ، هر كس بميرد و آنان را نشناسد همچون زمان جاهليت مرده و اينكه پارسائى و پاكى و راستى از دين و روش آنهاست ، و سخن را كشاند تا آنجا