العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
354
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
19 - سليمان بن خالد از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند ( كه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود ) ( اى اهل ايمان ) آنان را مؤمن ناميده و مؤمن نبودند ، و كرامتى نيست ، فرمود ( اى اهل ايمان سلاح جنگ برگيريد و آنگاه دسته دسته يا همه بيكبار متّفق براى جهاد بيرون رويد ) تا آنجا كه قرآن ميفرمايد ( تا بنعمت بسيارى كه نصيب آنها شد بهره فراوان ميبرديم ) ( فرمود ) اگر اهل آسمان و زمين ميگفتند خدا بما نعمتى داد كه در ركاب پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در جنگ شركت نكرديم ، با همين جمله همه مشرك ميشدند ، ( ولى ) هر گاه بدانها نعمتى از خدا ميرسيد ميگفتند كاش من با آنها بودم و در راه خدا مىجنگيدم « 1 » . 20 - ابن عبدوس از . . . از فضل بن شاذان گزارش كند كه مأمون از حضرت رضا عليه السّلام خواست تا اسلام واقعى را بطور مختصر برايش بنويسند ، حضرت نوشتند اسلام واقعى گواهى باينست كه معبودى نيست جز خدا ، تنهاست و شريك ندارد ، يكتا و بىنظير است ، پناه نيازمندان ، پايداركننده ، شنوا ، بينا ، توانا ، قديم ، باقى است ، دانائيست كه نادانى ندارد ، توانائيست كه درماندگى برايش نيست ، بىنيازيست كه نيازمند نشود ، دادگريست كه ستم نكند ، آفريننده هر چيز است و مانند او چيزى نيست ، شبيه و ضدّ و همتا ندارد ، و مقصود از عبادت و دعا و رغبت و ترس اوست ، و ديگر گواهى باينكه محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بنده خدا و رسول و امين و برگزيده و انتخاب شده اوست از ميان موجودات و آفريدههاى خدا و بزرگ پيامبرانست و آخرين آنها و برترين فرد جهانيانست ، پيامبرى بعد از او نيست و دگرگونى در آئين و دين او نيست . و اينكه هر چه را محمّد بن عبد اللَّه عليه السّلام آورده حق آشكار است ، و باور داشتن او و همه پيامبران و رسولان و حجتهاى خدا كه در زمانهاى گذشته بودهاند ، و باور داشتن كتاب او ، كه راستگو و عزيز است و باطل از پيش و پس بدان
--> ( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 257 و آيات در سورهء نساء آيه 71 - 73 .