مقامش را بالا برند از تعريفهاى مردم ميترسد و ميگويد من خودم را بهتر از ديگران ميشناسم و خدايم مرا بهتر از خودم ميداند ، بار پروردگارا به آنچه در باره من ميگويند مرا مؤاخذه نكن ، و مرا از آنچه در باره‌ام مىپندارند بهتر گردان ، و آنچه ( از كارهاى زشت من ) كه ديگران خبر ندارند ببخش و بيامرز ، چون تو داناى پنهان‌ها و پوشنده عيبهائى . اينها را كه گفتم داشته باش . و نشان هر كدام اينست كه در دين خود نيرومند ، و در نرمى دورانديش ، و در يقين باور ، و بر تحصيل دانش حريص ، و فهمش در فقه ، و در بردبارى دانش ، و در رفاقت و همراهى زيرك ، و در بىنيازى مقتصد ، و در ندارى تحمّل ، و در سختى صبر و تحمل ، و در عبادت خشوع ، و مهرورزى نسبت بدسترنج خود ، و بخشش در حق ، و نرمش در كسب ، و جستن روزى حلال ، و عفّت در طمع ، و طمع از خدا در غير كثافتها ، و نشاط در رهنمائى ، و خوددارى در شهوت ، و نيكى در راستى ، مجهولاتش او را نفريبد ، و از شماره كردار و حساب اعمالش دست برندارد ، خويشتن را در اعمالش كندكار شمرد ، و از كارهاى خوب خود نگران باشد ، صبح كند در حال اشتغال بذكر خدا ، و شب كند و همش سپاس خدا باشد ، شب را صبح كند با ترس از خواب غفلت ، و صبح مسرور باشد از فضل و رحمتى كه به او رسيد ، اگر نفسش سركشى كند در آنچه كه ميل ندارد ، هوس او را برنياورد ، و خواسته‌اش را در آنچه بدان حريص است ندهد ، در آنچه باقى ميماند رغبت كند ، و در آن چه فانى مىشود زهد ورزد ، عمل را بعلم و علم را به حلم قرين سازد ، نشاطش هميشه بر او سايه افكند ، از تنبلى و كسالت دور است ، آرزويش نزديك و لغزشش اندك ، و منتظر مرگ است ، دلش خاشع و هميشه به ياد خدا و نفسش قانع ، و نادانيش پنهان ، و دينش محرز ، و دردش مرده ، و غيظش فرو برده ، و خويش پاك است ، همسايه‌اش از او ايمن ، و كارش آسان ، و تكبّرش نابود ، و صبرش