احلاس جمع حلس همان پارچه‌ايست كه زير پالان شتر مىنهند و در حديثست كه ميفرمايد احلاس خانه‌هاى خود باشيد يعنى ملازم خانه‌تان باشيد ( ريحان كل قبيل ) يعنى شيعه بقدرى عزيز و بزرگوار است كه در هر قبيله باشد همچون ريحان است به همين جهت ( كه هر چيز عزيزى را ريحان ميگويند ) به فرزند و روزى نيز ريحان ميگويند ( و لا يقفون ) يعنى تهمت نمىزنند و دشنام نميدهند ، يا اينكه بدون دليل پيروى از پيشينيان نمىكنند ، در قاموس گويد : قفوته يعنى دنبال او رفتم ، و او را با سخنان زشت دشنام صريح دادم ، و او را به كار زشت نسبت دادم ، ( فهم الرّواغون ) يعنى از مردم و معاشرت با آنها كناره ميگيرند ، يا اينكه در مسائل دينى با مردم بحث و مجادله ميكنند و آنان را با دليل و برهان و موعظه در دين داخل مينمايند ، و در قاموس گويد راغ الرجل و الثعلب يعنى آن مرد يا آن روباه منحرف شد و پرت گرديد و هذه رواغتهم و رياغتهم بكسر راء در هر دو يعنى اينجا محل افكندن و افتادن آنهاست و اخذتنى بالرّويغه يعنى مرا بمكر و حيله گرفت و اراغ يعنى اراده كرد و خواست و مراوغه يعنى كشتىگيرى و مغالبه بر يك ديگر . 35 - حضرت زين العابدين عليه السّلام فرمود امير المؤمنين عليه السّلام نماز گزارد و همچنان در جاى خود نشست تا خورشيد به اندازه يك نيزه برآمد ( آنگاه ) رو بمردم كرده فرمود به خدا ما مردمى را يافتيم كه شب را تا صبح براى خدا بيدار بودند گاهى در سجده و زمانى در قيام ميگذراندند ، ميان پيشانى و زانوهاى خود نوبت ميگذاشتند ، گويا طنين شعله‌هاى آتش در گوش آنهاست ، چون در حضور آنها ياد خدا شود همچون درخت ميلرزند ، و گويا اين مردم شب را در حال بيخبرى ميگذرانند ، سپس آن حضرت از جا برخاست و ديگر تا آخر عمرش خندان ديده نشد « 1 » .

--> ( 1 ) مشكاة الانوار ص 61 .