36 - عمرو بن سعيد بن بلال گويد با جمعى خدمت حضرت باقر عليه السّلام مشرف شديم ، حضرت فرمود : بالش ميانه ( يعنى ميانه‌رو ) باشيد تا پيش‌تاز به شما بازگردد و عقب مانده برسد ، اى شيعيان آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بدانيد بين ما و خداوند خويشاوندى نيست ، و حجّتى هم بر خدا نداريم ، و ضمنا هيچ كس به خدا نزديك نميشود مگر باطاعت ، هر كس مطيع باشد از ولايت ما سود برد و هر كس نافرمان باشد بهره‌اى از ولايت ما نميبرد ، سپس رو كرد بما و فرمود ( تنها بنام ولايت ما ) مغرور نشويد و ( از طرفى مأيوس نباشيد و ) سست نگرديد عرضكردم بالش ميانه چيست ؟ فرمود آيا نمىبينيد كه وقتى بخانه‌اى ميرويد ( وسط منزل را براى راه انتخاب ميكنيد نه كنار ديوار را و ) راه ميانه را بهتر ميدانيد « 1 » . بيان : نمرقه بضمّ نون و راء و كسر هر دو بمعنى بالش است و نمط راهى از راههاست و نيز جمعى از مردم كه داراى يك برنامه باشند نمط در اصل اسم بود براى نوعى گليم كم پرز ، ( الا ترون تا آخر ) يعنى وارد خانه ميشويد . كه در آن فرشها و پشتيهاى زياديست امّا شما بقسمت وسط آنها توجه داريد و آنجا را از ديگر نقاط بهتر ميدانيد البته اين فرمايش استعاره و تشبيه است و قبلا نيز در او سخن گفته شد . 37 - محمد بن نبيك از . . . از مهزم روايت كند كه خدمت حضرت صادق عليه السّلام مشرف شدم و نامى از شيعه بردم فرمود اى مهزم همانا شيعه كسى است كه صدايش از گوشش و حزنش از بدنش نگذرد ، و بخاطر دوستى با ما دشمن ما را دوست نگيرد و دوست ما را دشمن نشود ، و با آنها كه در باره ما غلوّ و زياده‌روى ميكنند ننشيند ، و همچون سگ زوزه نكشد و چون كلاغ طمع نداشته باشد ، و از مردم سؤال ( و گدايى ) نكند اگر چه از گرسنگى بميرد از مردم

--> ( 1 ) مشكاة الانوار ص 60 .