و شما را در بهشت رضوان جاى دادم . اى احنف آنچه را كه در ابتداء گفتارم به آن اشاره كردم اگر در تو نباشد ، حتما در پيراهنى از مس ذوب شده يا پوششى از آتش قرار ميگيرى كه پيوسته در آن و در آب داغ در حال جوشش گردانده ميشوى و از همان آب داغ در حال جوش ترا بنوشانند ، پس در آن روز در ميان آتش چقدر پشتهاى خورده شده و صورتهاى درهم شكسته و زشت رو و بينى بريده خواهد بود كه غل و زنجير دستش را بسته و زنجير در گوشت گردنش فرو نشسته . اى احنف اگر آنها را به‌بينى در حالى كه گاهى در درّه‌هاى دوزخ پرت ميشوند و گاهى از كوههاى آن بالا ميروند ، قطعه‌هائى از قطران ( يعنى مس ذوب شده يا پوشش دوزخى ) بر تن دارند ، و با شياطين و بدكاران هم‌نشينند و چون از آتش و شدت سوزندگى آن شكايت كنند مارها و عقربهاى دوزخ بر آنها يورش نمايند . اى احنف منادى را مىبينى كه فرياد مىزند و ميگويد اى اهل بهشت و نعمتهاى آن و اى اهل زر و زيور بهشتى ، براى هميشه در بهشت بمانيد بعد از اين مرگى نخواهد بود در اين هنگام اميد دوزخيان قطع مىشود و درهاى دوزخ به روى آنان قفل ميگردد ، و راهها و روابطى را كه با دين و اهل آن داشتند برچيده مىشود ، چه بسيار پيرانى كه آن روز فرياد ميزنند واى بر پيريم و چه بسيار جوانها كه ميگويند واى بر جوانيم و چه بسيار زنانى كه ميگويند واى بر اين رسوائى ، پرده‌ها از كردار آنها برداشته شده ، چه افراد زيادى كه آن روز در دوزخ فرو روند و در طبقات آن زندانى گردند ، اى ( احنف ) تعجب است از پوشش دوزخى تو بعد از لباسهاى لطيف كتان كه در دنيا مىپوشيدى و آبهاى سردى كه كوزه را سر ديوار ميگذارى تا خنك‌تر شود ، و خوردن غذاهاى الوان و رنگارنگ ، پوششى به تو ميدهد كه موهاى نازپرورده ترا همه سفيد مىكند ، و ديدگانى را كه با آن