العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
228
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
27 - از . . . از محمد بن عجلان گويد خدمت حضرت صادق عليه السّلام بودم مردى وارد شد پس از عرض سلام حضرت از او پرسيدند برادرانت چگونه بودند ؟ آن مرد از برادرانش ستايش كرد و آنان را مدح نمود حضرت فرمود ديدار ثروتمندان از فقرا چگونه است ؟ عرضكرد كم است ، فرمود رسيدگى و همراهى ثروتمندان از فقيران در دارائى و پول خود چگونه است ؟ عرضكرد شما مطالبى را ميفرمائيد و صفاتى را برميشمريد كه مردمى كه نزد ما هستند از آنها بيخبرند حضرت فرمود اينها چگونه مىپندارند شيعه ما هستند « 1 » . 28 - جابر از حضرت باقر عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود اى جابر همانا شيعه على عليه السّلام كسى است كه صدايش از گوشش ، و كينه و عداوتش از بدنش تجاوز نكند ، دشمن ما را نستايد ، و به او نپيوندد ، و با عيبگوى ما ننشيند ، شيعه على عليه السّلام كسى است كه همچون سگ زوزه نكشد و همچون كلاغ طمع نداشته باشد ، گدائى نكند گر چه از گرسنگى بميرد ، آنها زندگى متوسط و در سطح پائين دارند ، خانه و مسكن معيّنى ندارند ، اگر در بزم باشند شناخته نشوند ، و اگر غايب باشند جستجو نگردند ، و اگر مريض شوند عيادت نگردند و اگر بميرند كسى بر جنازهشان حاضر نشود ، در قبرها بديدار يك ديگر ميروند ، عرضكردم اين افراد را با اين خصوصياتى كه فرموديد در كجا بجويم ؟ فرمود در گوشه و كنار زمين در بازارها ( و خيابانها ) و اين همان فرمايش خداوند متعال است : نسبت بمؤمنان سرافكنده و فروتن و بكافران سرافراز و مقتدرند « 2 » . 29 - ما جيلويه از . . . از مسعده بن صدقه گزارش كند كه از حضرت صادق عليه السّلام صفات و خصوصيات شيعه را پرسيدند فرمود شيعه ما كسى است كه هر چه را نيك ميشمرد بيش دارد و انجام دهد و هر چه را زشت ميشمرد در
--> ( 1 ) صفات الشيعه ص 166 . ( 2 ) صفات الشيعه ص 169 و آيه در سورهء مائده شمارهء 54 .