العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

221

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

شيعيان على عليه السّلام كسانى هستند كه خداوند عز و جل در باره آنها فرموده : و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته كردند آنان اهل بهشتند و پيوسته در بهشت جاويد و متنعّم خواهند بود « 1 » افرادى هستند كه خداوند را باور داشته و او را بصفات خويش ستايند و از غير صفاتش دور دانند و محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را در گفتارش تصديق و كردار حضرتش را تصويب نمايند ، و على عليه السّلام را بعد از آن حضرت بزرگ و پيشوا و بزرگوار و سترگ دانند ، هيچ فرد از امّت حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم را با آن حضرت برابر ندانند و بلكه تمام افراد امت را نيز برابرش نسازند بلكه آن جناب را بر همه امت برتر دانند چنانچه آسمان برتر از زمين ، و زمين نيز با ذرّه برابرى نتواند ، و شيعه على عليه السّلام آنهائى هستند كه در راه خدا باكى ندارند از اينكه بمرگ دچار شوند يا اينكه مرگ دچار آنها گردد ، و نيز شيعه على عليه السّلام كسانى هستند كه برادرشان را ( در نيازمنديهاى زندگى ) بر خود مقدم ميدارند اگر چه خود فقير و بينوا باشند ، آنان افرادى هستند كه خدايشان در گرد منهيّات نبيند ولى در موارد امر و فرمان خود آنها را گم نبيند ، شيعيان على عليه السّلام آنهايند كه در بزرگداشت برادران دينى خود به آن حضرت اقتداء نموده‌اند . اين سخن را از خود نميگويم بلكه از زبان پيامبر خدا محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميگويم كه در تفسير آيه‌اى كه گذشت در مورد كارهاى نيك فرمود يعنى همه واجبات را انجام دهند ، بعد از توحيد و اعتقاد به پيامبرى و امامت ، و بزرگترين واجبات اداء حقوق برادران دينى و خدائى و به كار بستن تقيّه از دشمنان خداوند عزّ و جل است « 2 » . ايضاح : فيروزآبادى گويد طفس بفتح طاء وفاء نجاست است و اسم فاعل

--> ( 1 ) سورهء بقره آيه 82 . ( 2 ) تفسير امام حسن عسگرى ص 123 تا 125 .