العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)

222

بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)

آن طفس بر وزن كتف به معناى نجس است و فرمايش حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه براوى فرمود پس آن يك دروغ است از تو ، يعنى دروغ گفتى كه نسبت اسراف به او دادى زيرا او مسرف نيست ، و در قاموس گويد غبن الشيء بر وزن فرح و مصدر آن غبن به سكون باء و غبن بفتح باء يعنى آن چيز را فراموش كرد يا از او غفلت نمود يا در آن اشتباه كرد و غبن بفتح باء ضعف و فراموشى است ، و گويد افرغه مثل فرّغه يعنى آن را ريخت و افرغ الدّماء يعنى خونها را روان ساخت ، و تفريغ الظروف يعنى خالى نمودن ظرفها ، و استفرغ يعنى قى كردن و استفرغ مجهوده يعنى تمام نيرويش را مصرف كرد ، و افترغت لنفسى ماء يعنى آب را براى خود ريختم ، و گويد : مضض بفتح ضاء درد مصيبت است و گويد معرّه بمعنى گناه و آزار و غرامت و ديه و خيانت است . فرمايش امام عليه السّلام كه فرمود على المنتحلين يعنى آنهائى كه ادعاى تشيع دارند ولى شيعه نيستند چه برسد بآنهائيكه حقا شيعه باشند ، ما ذهبت به صيغه متكلّم است يعنى نرفتم ، حيث ذهبت به صيغه مخاطب است يعنى جايى كه تو رفتى ، و در قاموس گويد كتف فلانا بر وزن ضرب يعنى دو دست او را با ريسمان به پشت او محكم بست ، و گويد بطحه يعنى او را برو افكند پس برو درآمد ، و مطبق مثل اينكه نام زندان است ولى در كتابهاى لغت نوشته نشده و ممكن است معنى مطبق جنون مطبق يعنى ديوانگى هميشگى باشد ، و در قاموس گويد قرم سيّد و بزرگ را گويند و گويد همام بر وزن غراب پادشاهى را گويند كه همت او بزرگ باشد و نيز بزرگى كه شجاع و با سخاوت باشد . 12 - حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود آنها كه از ما اطاعت ميكنند خداوند گناهانشان را مىآمرزد براى قدردانى از نيكوكاريشان ، عرضكردند يا امير المؤمنين ، اطاعت‌كنندگان از شما چه كسانى هستند ؟ فرمود كسانى كه پروردگارشان را يكى بدانند و بدان چه شايسته خدائى اوست او را ستايش كنند