را شرفى است و شرف دين شيعه است ، و بدان هر چيزى را پيشوائيست و پيشواى زمين زمينى است كه شيعه در آن ساكن است و بدان هر چيزى را شهوت و خواسته‌اى دارد و شهوت دنيا سكونت شيعه در آنست ، به خدا اگر از شما كسى در زمين نباشد گياهى نميريد ، و آنان را بهره‌اى در دنيا نخواهد بود به خدا هر مخالف ( با ما ) اگر چه عبادت كند و كوشا باشد به اين آيهء شريفه منسوبست ، و همه كارشان رنج و مشقت است ، و پيوسته در آتش دوزخ معذبند « 1 » به خدا مخالف ما هيچ دعاى خيرى نميكند مگر اينكه دعاى او در باره شما مستجاب مىشود ، و از شما كسى دعا نميكند مگر اينكه از سوى خداوند صد برابر شود و از خدا چيزى نميخواهد مگر اينكه از جانب خدا صد چندانش دهند ، و عملى را انجام نميدهد مگر اين كه آنقدر زياد شود كه چندانش به شماره نگردد ، به خدا روزه‌دار شما در باغهاى بهشت ميگردد ، و به خدا حاجى و معتمر ( كسى كه عمره انجام ميدهد ) شما از مخصوصان خدائيد ، و همه شما اهل دعوت خدائيد ، و اهل پاسخ بدعوت او هستيد ، بر شما ترسى نيست و نه اندوهى داريد همه شما در بهشت هستيد پس براى رسيدن بمقامات آن بر يك ديگر رقابت جوئيد ، به خدا سوگند بعد از ما هيچ كس از شيعيان ما بعرش خدا نزديكتر نخواهد بود ، خوشا بسعادت شيعيان ما ، چه زيباست رفتار خدا با آنها به خدا حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمود شيعيان ما از قبرهاى خود بيرون مىآيند با صورتهاى نورانى و چشمهاى روشن ، از عذاب قيامت امان گرفته‌اند مردم ميترسند ولى آنها ترس ندارند ، مردم محزونند و آنها را اندوهى نيست ، به خدا هيچ كدام از شما بسوى نماز نميرود مگر اين كه فرشتگان از پشت سر گرد او را ميگيرند ، براى پيروزى و موفقيت او دعا ميكنند تا از نماز فارغ شود ، بدان كه هر چيزى نخبه و خلاصه‌اى دارد و نخبه فرزندان آدم ، محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ما و شمائيد .

--> ( 1 ) سورهء غاشيه آيه 3 و 4