العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
118
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
گنجهائى از رحمت خويش و در بوستانهاى بهشت در سايه عرش خود قرار ميدهد و اگر هنوز اجل آن نرسيده باشد او را با فرشتگان مأمور نگهبانى او برميگرداند تا به بدنش بازگردانند و در آن بيارامد به خدا حاجىهاى شما و معتمرين شما ( آنهائى كه عمل عمره را انجام ميدهند ) از مخصوصين دربار خدايند و فقراء شما ثروتمندند و توانگران شما اهل قناعتند و شما همهتان اهل دعوت او و اجابت او هستيد « 1 » . 142 - از . . . از عمرو بن ابى المقدام از حضرت صادق عليه السّلام مثل روايت قبلى نقل شده باضافه جملات زير كه حضرت به آن افزودند آفرين بر شيعيان ما ، چقدر به عرش خدا نزديكند و چه نيكوست رفتار خدا با آنها در روز قيامت به خدا اگر نه اين بود كه مردم آن را بزرگ شمارند يا كبر و خودستائى در آنها راه يابد هر آينه فرشتگان در برابر آنها بدانها سلام ميدادند ، هيچ كدام از بندگان خدا و شيعيان ما نيست كه قرآن را در نمازش در حال ايستادن تلاوت كند مگر اينكه بهر حرفى صد حسنه دارد و اگر در حال نشستن در نماز قرآن بخواند در برابر هر حرفى پنجاه حسنه دارد و در غير نماز بهر حرفى ده حسنه و اگر سكوت كند اجر قرآن خواندن مخالفين را دارد . به خدا شما در بستر خود آرميدهايد ولى پاداش مجاهدين را ميبريد و شما در حال نماز هستيد ولى پاداش صفبستههاى در راه خدا در ميدان نبرد را ميبريد به خدا شمائيد آنها كه خداوند عز و جل ميفرمايد و ما آئينه دلهاى پاك آنها را از كدورت كينه و حسد و هر خلق ناپسند بكلّى پاك و پاكيزه سازيم تا همه با هم برادر و دوستدار هم شوند و روبروى يك ديگر بر تخت عزّت بنشينند « 2 » .
--> ( 1 ) كافى ج 8 ص 213 . ( 2 ) سورهء حجر آيه 47