خواسته عرض كرد اى رسول خدا آيا من از آنها هستم ؟ فرمود نه ديگرى برخاسته پرسيد ، باز فرمود نه پرسيد پس آنها كيستند ؟ حضرت دست مبارك خويش را بر شانه على عليه السّلام گذاشته فرمودند اين مرد و شيعيان او هستند . اين حديث شريف مقام بسيار بلندى را براى شيعيان نويد ميدهد كه در نظر بعضى بسى مايه شگفتى است ، اما توصيه ما اينست كه باب 19 را كه در باره صفات برجسته و نشانه‌هاى شيعه و تحريك و تشويق آنها به عمل و پرهيزگارى است مطالعه فرمايند تا واژه شيعه از نظر فرهنگ اهل بيت عليهم السّلام كاملا روشن ، و توجه يابند كه اين همه فضائل در مورد افراديست كه داراى چنان شرايطى باشند و اگر كسى چنان شد شايسته است اين همه موقعيت معنوى پيدا كند و ما براى نمونه و توضيح مطلب حديثى از باب 19 بازگو ميكنيم . نوف بن عبد اللَّه بكّالى گويد حضرت على عليه السّلام به من فرمود اى نوف ما از سرشت پاك آفريده شديم و شيعيان ما از سرشت ما آفريده شدند چون روز قيامت شود بما پيوندند نوف گويد عرض كردم اى امير المؤمنين شيعيانت را برايم توصيف كن حضرت چون از شيعه‌اش ياد شد گريست و فرمود اى نوف شيعه من به خدا بردباران هستند ، دانايان به خدا و دين او ، عمل‌كنندگان بدستور او ، راه يافتگان بدوستى او كاهيده عبادت و گليم پارسائىاند ، صورتهايشان از شب‌زنده‌دارى زرد ، و چشمها از گريه به هم خورده ، و لبها از ذكر خدا پژمرده ، و شكمها از گرسنگى تهى ، خداشناسى از چهره‌شان ، و گوشه‌گيرى و بىاعتنائى به دنيا از سيمايشان شناخته مىشود روشنگر هر تاريكى و گل سرسبد اجتماعند ، چنين نيستند كه مسلمانهاى زمان قبل از خود را ستايش كنند ولى آنها كه بعد آمده‌اند متّهم سازند ، بديهايشان پنهان ، و دلهايشان غمين و نفسهايشان عفيف و نيازشان سبك و خفيف ، خود از خويش در رنج ، و مردم از آنها در راحتند ، بنا بر اين آنها زيركان خردمند و پاكان نجيبند آنان بخاطر حفظ دين خود از مردم