العلامة المجلسي (مترجم: تهرانى)
104
بحار الأنوار (ج65) (شيعه در پيشگاه قرآن و اهل بيت ع) (فارسى)
صورتهاى سفيد و ميخوانند دشمن ترا با صورتهاى سياه ، بدبخت و در عذاب آيا گفتار خدا را نشنيدى ؟ آنها كه به خدا ايمان آوردند و نيكوكار شدند بهترين اهل عالمند « 1 » ( منظور از اين آيه ) تو و شيعيان تواند ، و آنها كه بآيات ما كافر شدند آنها بدترين اهل عالمند ( مقصود خداوند از اين آيه ) دشمن توست « 2 » . بيان : اين جمله اخير كه فرمود آنها كه بآيات ما كافر شدند . . . مقدارى از اول و آخر آيه 6 سوره بيّنه است پس گويا حضرت آيه را در اينجا مختصر فرموده و منظور بيان معناى آيه است . 131 - از سيد بن طاوس از . . . . از حضرت صادق عليه السّلام از پدرانش از امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام فرمود وقتى اين آيه بر پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نازل شد : خوشا بر احوال و مقام نيكوى آنها « 3 » مقداد بن اسود كندى نزد حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آمد و عرضكرد يا رسول اللَّه طوبى ( كه ترجمه آن خوشا است ) در آيه شريفه چه معنى دارد ؟ فرمود درختى است در بهشت كه اگر سوار تيز تك در سايه آن درخت صد سال راه برود هنوز سايه آن را تمام نميكند ، برگ آن درخت بردهاى سبز است « 4 » و گلش بستانهاى زرد و خوشههاى آن حرير و ديباست و ميوه آن حلّههاى سبز و صمغ ( شيره ) آن درخت زنجبيل و عسل است ، و دشت اطراف آن درخت از ياقوت سرخ و زمرّد سبز و خاك آن مشك و عنبر است و گياهش زعفران رسيده و عود است كه بىافروختن برافروزد ، و از بن آن درخت ( چشمه ) سلسبيل « 5 » و رحيق « 6 » و معين ميجوشد و سايه آن درخت مجلس شيعيان على بن ابى طالب است كه گرد هم جمع ميشوند .
--> ( 1 ) سورهء بينه آيه 7 . ( 2 ) امالى طوسى . ( 3 ) سورهء رعد آيه 29 . ( 4 ) برد پارچه مخصوصى است كه يكنوع آن را در يمن ميبافند و برد يمنى معروفست . ( 5 ) سلسبيل چشمهايست كه آب آن روان و لذيذ است . ( 6 ) رحيق شرابست و معين چشمه ديگرى است .